ਵਿਵਹਾਰ ਸਿਖਲਾਈ

ਕੁੱਤੇ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦੰਦੀ-ਰਹਿਤ ਕਿਵੇਂ ਰੱਖਣਾ ਹੈ

ਕੁੱਤੇ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦੰਦੀ-ਰਹਿਤ ਕਿਵੇਂ ਰੱਖਣਾ ਹੈ

ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟ ਵਿਚ ਇਸ ਵੇਲੇ ਹਰ ਸਾਲ ਲਗਭਗ 4.7 ਮਿਲੀਅਨ ਕੁੱਤਿਆਂ ਦੇ ਚੱਕ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੱਚਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸੰਭਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਉਦੋਂ ਵਾਪਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਕੁੱਤੇ ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਛੂਟ-ਛਾਂਟ ਅਤੇ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਹਨਾਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਹਮਲਾਵਰ ਘਟਨਾਵਾਂ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਵਧੇਰੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਅਤੇ, ਬੇਸ਼ਕ, ਬੱਚੇ ਦੇ ਵਿਵਹਾਰ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਸਭ ਕੁੱਤੇ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ. ਕੁਝ ਕੋਮਲ ਹਨ - ਪਰ ਸਾਰੇ ਨਹੀਂ.

ਦਬਦਬਾ

ਦਬਦਬਾ-ਸੰਬੰਧੀ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਉਦੋਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਜਵਾਨ ਲਗਭਗ ਡੇ-ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਆਸੇ-ਪਾਸੇ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬੱਚਾ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿਚ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਦਖਲ ਦੇ ਕੇ ਖਾਣਾ ਖਾਣ, ਸਿਰ ਤੇ ਚਪੇੜ ਮਾਰਨ, ਜਾਂ ਅਰਾਮ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਕੁਝ ਬੱਚੇ ਕੁੱਤੇ ਦੀ ਪੂਛ ਖਿੱਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਉਸਨੂੰ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਸਵਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਅਣਉਚਿਤ ਵਿਵਹਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਟ ਲੱਗਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਾ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੱਦ ਤਕ, ਕੁੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਅਣਚਾਹੇ ਹਮਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ. (ਅਰਥਾਤ ਕੁੱਤਾ ਬਾਲ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ)

ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਲਈ, ਇਹ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਜਿੱਥੇ ਬੱਚਾ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ. ਜਦੋਂ ਬੱਚੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹੋਣ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਲ ਹੱਡੀਆਂ ਜਾਂ ਕੱਚੇ ਚਬਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਣ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਹੌਟ ਡੌਗ ਜਾਂ ਚਿੱਪ ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾ ਦਿਓ ਜਦੋਂ ਉਹ "ਭੱਜ ਰਹੇ ਹਨ." ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਪੱਧਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਜੇ ਉਹ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸਵਾਦੀ ਭੋਜਨ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਥਿਤੀ ਇਕ ਹਾਦਸਾ ਵਾਪਰਨ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿਚ ਹੈ.

ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲਤੂ ਕੁੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਚਿਤ butੰਗ ਨਾਲ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਪਰ ਸਿਰਫ ਨਿਰੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ. ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਉੱਚੀਆਂ ਥਾਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਸਤਰੇ ਜਾਂ ਫਰਨੀਚਰ ਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ. ਉੱਚਾ ਹੋਣਾ ਕੁੱਤੇ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਪ੍ਰਤੀ ਹਮਲਾਵਰ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੇ ਕੁੱਤਾ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਹੈ. ਕੁੱਤਿਆਂ ਦੇ ਖਿਡੌਣਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਹੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬੱਚਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ. ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਖਿਡੌਣਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੇ ਐਂਟੀਸੈਪਟਿਕ ਦੇ ਇੱਕ ਡੈਬ ਨਾਲ ਲੇਬਲ ਲਗਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੱਤੇ ਦੀ ਰੁਚੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇਗਾ. ਕੁੱਤੇ ਦਾ ਬਿਸਤਰਾ ਜਾਂ ਕ੍ਰੇਟ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਬੱਚੇ ਦੇ ਵਾਰਪਥ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੈ.

ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਬੱਚੇ 6 ਸਾਲ ਦੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਉਹ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਣਜਾਣ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਲਈ ਘਰੇਲੂ ਤਬਾਹੀ ਦੀ ਇਕ ਲੜੀ ਵਿਚ ਇਕ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਕੁੱਤਾ ਇਕ ਹੋਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਕਿ ਬਿਜਲੀ ਦੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੀਆਂ ਕੈਪਾਂ ਅਤੇ ਪੌੜੀਆਂ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਲਗਾਉਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੁੱਤੇ ਲਈ ਇਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜਗ੍ਹਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਬੱਚੇ-ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਆਪਸੀ ਤਾਲਮੇਲ ਦੀ ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨ ਵਿਚ ਰੁੱਝੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ. ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਭਟਕਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਣ ਦਾ ਹੱਲ ਇਕ ਕ੍ਰੇਟ ਜਾਂ ਐਕਸ-ਪੇਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਬੁਝਾਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਬੀਮਾ ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਦਦਗਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਇਹ ਨਾ ਭੁੱਲੋ ਕਿ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਹਿੱਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਵੀ ਸੰਭਵ ਹੈ. ਪਲੇ ਕਲਮਾਂ ਅਤੇ ਕਿਡਨੀ ਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੋ ਵਿਧੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਕੁਝ ਸਧਾਰਣ ਨਿਯਮ ਇਸ ਸਭ ਨੂੰ ਸਥਾਨ ਵਿਚ ਪੈਣ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ:

  • ਕੁੱਤੇ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਨਾ ਛੱਡੋ. ਇਸ ਅਧਾਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰੋ ਕਿ ਜੋ ਵੀ ਗਲਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਉਹ ਗਲਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ. ਹਾਦਸਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦਮ ਚੁੱਕੇ ਬਗੈਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਫੋਨ ਜਾਂ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਤੋਂ ਧਿਆਨ ਨਾ ਭੁੱਲੋ.
  • ਨਿਗਰਾਨੀ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਕੁੱਤਾ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬੱਚਾ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ ਹੈ. ਕੁੱਤੇ ਅਕਸਰ ਬਿਨਾਂ ਵਜ੍ਹਾ ਅਚਾਨਕ ਹਮਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ. ਇੱਥੇ ਲਗਭਗ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇੱਕ ਟਰਿੱਗਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ.
  • ਜੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਹੋਣ ਤਾਂ ਕੁੱਤੇ ਤੇ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ. ਸਮਝਦਾਰ ਬਣੋ; ਪ੍ਰਜਨਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਪੁਰਸ਼

    ਡਰ

    ਡਰ ਹੋਣਾ ਦਬਦਬਾ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਦਬਦਬਾ ਅਤੇ ਡਰ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਨਹੀਂ ਹਨ. ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਕੁੱਤਾ ਅਜਨਬੀਆਂ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਹਰਕਤਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਐਕਸਪੋਜਰ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਕਦਮ ਚੁੱਕੋ. ਘਰ ਦੇ ਬੱਚੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਡਰ-ਹਮਲਾਵਰ ਕੁੱਤਿਆਂ ਦੇ ਹਮਲਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ-ਖਤਰਨਾਕ ਹੈ.

    ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਦੋਸਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਮਿਲਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਮਲੇ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੰਭਾਵਤ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਕ ਨਿਮਰ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਕੁੱਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਅਣਚਾਹੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਤੋਂ ਬਚੇਗਾ ਜੇ ਉਹ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ - ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜੇ ਹਮਲਾਵਰ ਬੱਚਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਘਰ ਦੇ ਅਟੱਲ ਕੋਨੇ ਵਿਚ ਘੱਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਕ ਨਿਮਰ ਕੁੱਤਾ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਦੁਆਰਾ "ਬੋਗੇਯਮਨ" ਨੂੰ ਭਜਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਮਲੇ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਬੱਚੇ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਿਚ ਅਸਫਲ ਰਹੀ ਇਕ ਗਲਤੀ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਦੂਜੇ ਪਾਸਿਓਂ. ਚਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਜਾਣੋ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭੈੜੇ ਡਰ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੋ.

    ਭਾਣਾ

    ਕੁੱਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੈਦਾਇਸ਼ੀ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲੋਂ. ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੁੱਤੇ ਕੋਲ ਉੱਚੀ "ਸ਼ਿਕਾਰ ਡਰਾਈਵ" ਹੈ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛੋ:

  • ਮੇਰੇ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਕਿਸ ਲਈ ਨਸਲ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ? ਜੇ ਉੱਤਰ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਿੱਛਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਛੋਟੇ ਛੋਟੇ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਹਰਡਿੰਗ ਵੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਬਿੰਦੂ ਅੰਕ ਬਣਾਓ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ 'ਤੇ ਜਾਓ.
  • ਕੀ ਗਿੱਲੀਆਂ ਮੇਰੇ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ? ਜੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਕ ਹੋਰ ਬਿੰਦੂ ਸਕੋਰ ਕਰੋ.
  • ਕੀ ਮੇਰਾ ਕੁੱਤਾ ਟੈਨਿਸ ਗੇਂਦਾਂ ਦਾ ਥੱਕਣ ਤੱਕ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਜੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਰਵਾਦੀ ਵਿਵਹਾਰ "ਪੂਰੇ ਘਰ" ਦੇ ਤਿੰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਅੰਤਮ ਅੰਕ ਬਣਾਓ.

    ਉੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਡਰਾਈਵ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਾੜੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ - ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਗੁਆਂ. ਦੀ ਬਿੱਲੀ ਜਾਂ ਗੜਗੜੀ ਨਹੀਂ ਹੋ - ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਗਲਤ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਰਲੱਭ ਘਟਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਡਰਾਈਵ ਦਾ ਕੁੱਤਾ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਅਣਜਾਣ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਬੱਚੇ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਅਤੇ ਚੀਕਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਕੁੱਤੇ ਦੀਆਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨਾਲ ਭੜਕਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜੇ ਇੱਕ ਕੁੱਤਾ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਜਾਂ ਇਸਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸਹੀ introducedੰਗ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੁੱਤੇ ਦੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦਾ ਦੂਸਰਾ ਪੱਖ, ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਸੂਝ, ਜਿੱਤ ਜਾਵੇਗੀ. ਇਹ ਤਬਦੀਲੀ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਕੁਝ ਸੋਚਣ ਅਤੇ ਲੋੜੀਂਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. Appropriateੁਕਵੀਂ ਸਾਵਧਾਨੀਆਂ ਵਰਤ ਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਸਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਖੇਡੋ.

    ਦੂਜਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਡਰਾਈਵ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਉਹ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬੱਚੇ ਚੀਕਦੇ ਦੁਆਲੇ ਦੌੜ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਵਿਵਹਾਰ ਕੁੱਤੇ ਵਿਚ ਕੁਝ ਮੁੱimਲੀਆਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁਝ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਲੜੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਨਸਲਾਂ ਦੀਆਂ ਨਸਲਾਂ ਅਤੇ "ਨਰਮ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੀਆਂ" ਖੇਡਾਂ ਦੀਆਂ ਨਸਲਾਂ ਲਈ ਨਤੀਜਾ ਇੱਕ ਅਣਚਾਹੇ ਚੂਚਿਆਂ ਜਾਂ ਕੁਝ ਫਟੇ ਹੋਏ ਕੱਪੜਿਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ. "ਦੰਦੀ ਰੋਕਣ" ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨਸਲਾਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗੰਭੀਰ ਸੱਟਾਂ ਦੇ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਜੇ ਉਹ (ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ) ਦੋ ਤੋਂ ਪੰਜ ਕੁੱਤਿਆਂ ਦੇ "ਪੈਕ" ਵਿਚ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹਨ. ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕੁੱਤੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰਾਨਾ ਮਾਲਕੀਅਤ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ.

    ਕੁਝ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਮਾੜਾ ਕੁੱਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਉਹ ਸਹੀ ਹਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੁਝ ਨਸਲਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਵਧੇਰੇ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੈਨੇਟਿਕ ਝੁਕਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ. ਮੁਹਾਵਰਾ "ਆਪਣੇ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਜਾਣੋ" ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ - ਭਾਵੇਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨਾ ਪਏ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਜੈਨੇਟਿਕਸ ਪੜਾਅ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ (ਜਾਂ ਤਜਰਬਾ) ਪਲਾਟ ਨੂੰ ਬਾਲਦਾ ਹੈ. ਕਠਪੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਬੱਚਿਆਂ (ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਅਜਨਬੀਆਂ) ਲਈ ਸਮਾਜਿਕ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਸੁਨਿਸਚਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਕਹਾਣੀ ਲਾਈਨ ਇਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹੈ.

    ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬੱਚੇ ਜਦੋਂ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਨਤੀਜੇ ਭੁਗਤਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ. ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਜਾਂ ਬਾਲਗਾਂ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਾੜੇ ਅਨੁਭਵ ਤੋਂ ਵੀ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨੁਕਤੇ ਇਹ ਹਨ ਕਿ ਬਰਕਰਾਰ ਨਰ ਕੁੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉਮੀਦ ਨਾ ਕਰੋ; ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋਣ ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਖੇਡੋ. ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਬੱਚੇ ਕੁੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਅਰਥਪੂਰਣ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਲਈ ਬੁੱ oldੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁੱਤਿਆਂ ਦੇ ਸਲੀਕੇ ਨਾਲ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਹੀ ਆਭਾ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਸਕਣ, ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਨਾਲ ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੇਸ਼ ਆਉਣ, ਅਤੇ ਟਕਰਾਅ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਣ. ਇਕੋ ਪੰਨੇ 'ਤੇ ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਏਜੰਡੇ ਦੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸਮਝ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਕੁੱਤੇ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਦੋਸਤ ਨਹੀਂ ਬਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ.