ਆਪਣੇ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਸਿਹਤਮੰਦ ਰੱਖਣਾ

ਕੁੱਤਿਆਂ ਲਈ ਪਾਲਤੂਆਂ ਦੇ ਲਾਇਸੈਂਸਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼

ਕੁੱਤਿਆਂ ਲਈ ਪਾਲਤੂਆਂ ਦੇ ਲਾਇਸੈਂਸਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਕਸਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੁੱਤੇ ਦਾ ਲਾਇਸੈਂਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਨਵਿਆਉਣਾ ਇੱਕ ਸਾਲਾਨਾ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਨਗਰ ਪਾਲਿਕਾਵਾਂ ਬਿੱਲੀਆਂ ਲਈ ਲਾਇਸੈਂਸਾਂ ਦੀ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ. ਪਰ ਲਾਇਸੈਂਸ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਸਾਲ ਨਵਿਆਉਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਕੀ ਹਨ?

ਕੁੱਤੇ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੋਣਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਬਿੱਲੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਬਜਾਏ "ਅਧਿਕਾਰ" ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਡਰਾਈਵਿੰਗ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਅੰਤਰ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਕਿਉਂਕਿ ਕਾਰਾਂ ਦੋਵੇਂ ਲਾਹੇਵੰਦ ਅਤੇ ਸੰਭਾਵਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹਨ, ਸਰਕਾਰਾਂ ਨਿਯਮਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਿਸ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਡਰਾਈਵਰਾਂ ਨੂੰ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੜਕ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਡਰਾਈਵਿੰਗ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਗੁਆਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ.

ਇਹੋ ਸਿਧਾਂਤ ਪਾਲਤੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋਣ ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਕਸਬਿਆਂ ਅਤੇ ਉਪਨਗਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਨੇੜਤਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰ ਕਮਿ communityਨਿਟੀ ਦੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਸਥਾਨਕ ਜਾਂ ਕਾਉਂਟੀ ਸਰਕਾਰਾਂ ਪਾਲਤੂਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕੀ ਨੂੰ ਨਿਯਮਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ.

ਇਹ ਨੋਟ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਪਾਲਤੂ ਲਾਇਸੈਂਸਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਕਾਉਂਟੀਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਾਂ ਦਰਮਿਆਨ ਵੱਖਰੇ-ਵੱਖਰੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੇਬੀਜ਼ ਟੈਗ ਅਤੇ ਪਾਲਤੂਆਂ ਦੇ ਲਾਇਸੈਂਸ ਵਿਚਕਾਰ ਅੰਤਰ ਨੂੰ ਵੀ ਨੋਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਕੁਝ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਰੇਬੀਜ਼ ਟੀਕਾਕਰਣ ਦੇ ਸਬੂਤ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਪੈ ਸਕਦੀ ਹੈ ਨਾ ਕਿ ਪਾਲਤੂ ਲਾਇਸੈਂਸ ਦੀ. (ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਾਰੇ ਲਾਇਸੈਂਸਾਂ ਵਿਚ ਰੈਬੀਜ਼ ਟੀਕਾਕਰਣ ਦੇ ਸਬੂਤ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.)

ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਲਾਇਸੈਂਸ ਦੇਣ ਦੇ ਕਈ ਫਾਇਦੇ ਹਨ

  • ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਰੇਬੀਜ਼ ਵਰਗੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਟੀਕੇ ਲਗਵਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਲਈ ਸੰਭਾਵੀ ਘਾਤਕ ਹੈ
  • ਇਹ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੱਤੇ ਜਾਂ ਬਿੱਲੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ
  • ਲਾਇਸੈਂਸ, ਮਿ municipalਂਸਪੈਲਟੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਨ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿੰਨੇ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੈ. ਕੁਝ ਕਸਬੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਸੰਖਿਆ ਨੂੰ ਨਿਯਮਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਮਿ dwellਨਿਟੀ ਦੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

    ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਕਾਲਰ ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਟੈਗਾਂ ਨਾਲ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਲਾਇਸੈਂਸ ਜੋੜਦੇ ਹਨ. ਟੈਗਜ਼ ਰੈਬੀਜ਼ ਟੀਕਾਕਰਣ ਅਤੇ / ਜਾਂ ਪਾਲਤੂਆਂ ਦੇ ਲਾਇਸੈਂਸ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦੇ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ. ਕਿਸੇ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰ ਲਈ ਤਿੰਨ ਵੱਖਰੇ ਟੈਗ ਲਗਾਉਣਾ ਸੰਭਵ ਹੈ: ਇਕ ਰੈਬੀਜ਼ ਲਈ, ਇਕ ਲਾਇਸੈਂਸ ਲਈ ਅਤੇ ਇਕ ਮਾਲਕ ਦੀ ਸੰਪਰਕ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ.

    ਇੱਕ ਟੈਟੂ ਜਾਂ ਮਾਈਕ੍ਰੋਚਿੱਪ ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰ ਲਾਇਸੰਸਸ਼ੁਦਾ ਹੈ. ਦੁਬਾਰਾ, ਆਪਣੀ ਮਿ municipalityਂਸਪੈਲਟੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਿਭਾਗ ਨਾਲ ਪਤਾ ਲਗਾਓ ਕਿ ਲਾਇਸੈਂਸ ਦੇ ਕਿਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ.

    ਆਪਣੇ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਲਾਇਸੈਂਸ ਦੇਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਕੁੱਤਾ ਜਾਂ ਬਿੱਲੀ ਗੁਆਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਲਾਇਸੰਸ ਗੁੰਮ ਹੋਏ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਜਿਆਦਾ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪਨਾਹਘਰਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ. ਫਲੋਰੀਡਾ ਦੇ ਬ੍ਰਾਵਾਰਡ ਕਾਉਂਟੀ ਵਿੱਚ, ਬਿਨਾਂ ਲਾਇਸੈਂਸ ਦਿੱਤੇ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ 3 ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਸੁਚੱਜੇ .ੰਗ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਲਾਇਸੈਂਸਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 5 ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂਕਿ ਕਾਉਂਟੀ ਮਾਲਕਾਂ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ.

    ਇੱਕ ਲਾਇਸੰਸ ਪਸ਼ੂ ਨਿਯੰਤਰਣ ਅਫਸਰਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਪਰਿਵਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ - ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੰਪਰਕ ਜਾਣਕਾਰੀ ਫਾਈਲ ਤੇ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ. ਤੁਹਾਡੀ ਮਿ municipalityਂਸਪੈਲਟੀ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਲਾਇਸੈਂਸ ਹੋਰ ਲਾਭ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਲਈ, ਜੇ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਦੇ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋਣ 'ਤੇ ਇਹ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਇਲਾਜ ਦੀ ਗਰੰਟੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ.

    ਪਾਲਤੂਆਂ ਨੂੰ ਲਾਇਸੈਂਸ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਲਾਨਾ ਸਰੀਰਕ ਜਾਂ ਰੇਬੀਜ਼ ਟੀਕਾਕਰਣ ਲਈ ਵੈਟਰਨਰੀਅਨ ਕੋਲ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ. (ਕਈਆਂ ਕੋਲ ਲਾਇਸੈਂਸ ਵੇਚਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।) ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਰੇਬੀਜ਼ ਦੇ ਟੀਕੇ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਸਬੂਤ ਸਥਾਨਕ ਪਸ਼ੂ ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਿਭਾਗ ਕੋਲ ਲਿਆਉਣੇ ਪੈ ਸਕਦੇ ਹਨ.

    ਤੁਸੀਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਕ ਪਸ਼ੂ ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਿਭਾਗ ਦੁਆਰਾ ਲਾਇਸੈਂਸ ਅਤੇ ਟੈਗਸ ਖਰੀਦ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਲਾਗਤ ਮਿ municipalityਂਸਪੈਲਟੀ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਫੀਸਾਂ ਅਕਸਰ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਰ ਸਾਲ to 10 ਤੋਂ 20 ਡਾਲਰ. ਇੱਕ ਮਿ municipalityਂਸਪੈਲਿਟੀ ਵਧੇਰੇ ਪੈਸੇ ਲੈ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਤਿਆਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੈ - ਕਈ ਵਾਰ ਕੀਮਤ ਦੁੱਗਣੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜਨਸੰਖਿਆ ਇਕ ਗੰਭੀਰ ਮੁੱਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਲੋਕ ਬੇਲੋੜੀ ਜਾਂ ਨਾਪਾਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਣਚਾਹੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਦੇ ਖਰਚੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਅਦਾਇਗੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ.

    ਫੀਸਾਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਸ਼ੈਲਟਰਾਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਅਫਸਰਾਂ ਦੀਆਂ ਤਨਖਾਹਾਂ ਦੇਣ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ. ਲਾਇਸੈਂਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿਚ ਅਸਫਲ ਹੋਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਜੁਰਮਾਨਾ ਅਤੇ / ਜਾਂ ਦੇਰ ਨਾਲ ਫੀਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਲਾਇਸੈਂਸ ਲਈ ਸਿਰਫ 10 ਡਾਲਰ ਦੇਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਲਾਇਸੈਂਸ ਲਈ ਦੋਹਰਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨਾ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਜੋ ਵੀ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ.

    ਇੱਕ ਲਾਇਸੰਸ ਹਰ ਸਾਲ ਨਵਿਆਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਲਾਨਾ ਹਾੜ੍ਹੀ ਦੇ ਟੀਕੇ ਲਗਾਉਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਨਵੀਨੀਕਰਣ ਦੀ ਮਿਤੀ ਰੈਬੀਜ਼ ਟੀਕਾਕਰਣ ਦੀ ਮਿਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਇਲਾਕਿਆਂ ਲਈ ਜੋ ਹਰ 3 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾੜ੍ਹੀਆਂ ਦੇ ਟੀਕਾ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਲਾਇਸੈਂਸ ਨੂੰ ਹਰ ਸਾਲ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਸਬੂਤ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਕਦੋਂ ਟੀਕਾ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, 2 ਜਾਂ 3 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਕੁੱਤੇ ਅਤੇ ਬਿੱਲੀਆਂ ਲਾਇਸੈਂਸ ਦੇ ਟੈਗ ਲਗਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ (ਕੁਝ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਲਤੂਆਂ ਲਈ 2 ਤੋਂ 4 ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਨਾਬਾਲਗ ਟੈਗ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਾਲਗ ਟੈਗ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ). ਸਿਖਿਅਤ ਗਾਰਡ ਕੁੱਤਿਆਂ ਲਈ ਖ਼ਾਸ ਟੈਗਾਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਪੈ ਸਕਦੀ ਹੈ.

    ਇਨਡੋਰ ਬਿੱਲੀ ਬਹਿਸ

    ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੰਦਰਲੀਆਂ ਬਿੱਲੀਆਂ ਲਈ ਲਾਇਸੈਂਸ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਨਾ ਗਲਤ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ. ਪਸ਼ੂ ਨਿਯੰਤਰਣ ਕਾ counterਂਟਰ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਪਾਲਤੂ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਜੋਖਮ ਵਧੇਰੇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਕ ਅੰਦਰਲੀ ਬਿੱਲੀ ਆਂ neighborhood-ਗੁਆਂ. ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦਾ ਰਾਹ ਲੱਭਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣ ਦੀ ਘੱਟ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ.

    ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿੱਲੀਆਂ ਲਈ ਲਾਇਸੈਂਸ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ. ਦੁਬਾਰਾ, ਉਦੇਸ਼ ਦੋਗੁਣਾ ਹੈ: ਜੇ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰ ਗੁੰਮ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੰਪਰਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੋ ਅਤੇ ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਰੇਬੀਜ਼ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਟੀਕਾ ਲਗਾਈ ਗਈ ਹੈ.

    ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਲਾਇਸੈਂਸਾਂ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਬਾਰੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਕੁਝ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿੱਲੀਆਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਫਰੇਟਸ, ਦੇ ਲਾਇਸੈਂਸ ਲੈਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਸਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਰੀਪਣ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਕਿਸਮਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਰਮਿਟ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਲਾਇਸੈਂਸ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਬਾਰੇ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਕ ਪਸ਼ੂ ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਿਭਾਗ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਸਥਾਨਕ ਪਨਾਹਗਾਹ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ.