ਬਿੱਲੀਆਂ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਸਹਾਇਤਾ

ਬਿੱਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨੈਪਰੋਕਸੈਨ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇਪਨ

ਬਿੱਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨੈਪਰੋਕਸੈਨ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇਪਨ

ਨੈਪਰੋਕਸੇਨ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਓਵਰ-ਦਿ-ਕਾ counterਂਟਰ ਦਵਾਈ ਹੈ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਅਤੇ ਸੋਜਸ਼ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਹੈ. ਬਿੱਲੀਆਂ ਲਈ, ਨੈਪਰੋਕਸਨ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪੱਧਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਨੈਪਰੋਕਸੈਨ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇਪਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਕਾਰਨ ਇਕ ਚੰਗੀ-ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਮਾਲਕ ਹੈ ਜੋ ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਖੁਰਾਕ ਨੂੰ ਜਾਣੇ ਬਿਨਾਂ ਦਵਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ.

ਮੁ toਲੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੇਟ ਦੇ ਫੋੜੇ ਖ਼ੂਨ ਹੈ. ਅਲਸਰਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਨੈਪਰੋਕਸਨ ਦੀ ਵੱਧ ਰਹੀ ਖੁਰਾਕ ਆਖਰਕਾਰ ਗੁਰਦੇ ਦੀ ਅਸਫਲਤਾ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ, ਜੇ ਇਲਾਜ ਨਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਤਾਂ ਇਹ ਘਾਤਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਕੀ ਵੇਖਣਾ ਹੈ

  • ਮਾੜੀ ਭੁੱਖ
  • ਉਲਟੀਆਂ
  • ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਟੱਟੀ
  • ਉਲਟੀ ਖੂਨ
  • ਪੇਟ ਦਰਦ
  • ਡੀਹਾਈਡਰੇਸ਼ਨ
  • ਕਮਜ਼ੋਰੀ
  • ਸੁਸਤ

    ਨਿਦਾਨ

    ਨੈਪਰੋਕਸੈਨ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇਪਣ ਦਾ ਨਿਦਾਨ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਸਰੀਰਕ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦੀਆਂ ਖੋਜਾਂ ਅਤੇ ਨੈਪਰੋਕਸਨ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂ ਐਕਸਪੋਜਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

    ਖੂਨ ਦੀ ਜਾਂਚ ਬਿੱਲੀ ਦੀ ਸਮੁੱਚੀ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਜੇ ਨੈਪਰੋਕਸੇਨ ਦਾ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਜਾਂਚਾਂ ਨਾਲ ਲਹੂ ਵਗਣ ਵਾਲੇ ਅਲਸਰ ਜਾਂ ਗੁਰਦੇ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਅਨੀਮੀਆ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ.

    ਇਲਾਜ

  • ਨਿਰੰਤਰ ਨਾੜੀ ਤਰਲ ਦੇ ਨਾਲ ਹਸਪਤਾਲ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ
  • ਸਰਗਰਮ ਚਾਰਕੋਲ ਜੇ ਇੰਜੈਕਸ਼ਨ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਸੀ
  • ਖੂਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ
  • ਪੇਟ ਦੇ ਫੋੜੇ ਦਾ ਇਲਾਜ

    ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਇਲਾਜ ਦੇ ਬਾਅਦ ਗੁਰਦੇ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਲਈ ਦੁਹਰਾਓ ਖੂਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

    ਘਰ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਅਤੇ ਰੋਕਥਾਮ

    ਨੈਪਰੋਕਸਨ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇਪਨ ਲਈ ਘਰ ਦੀ ਕੋਈ ਦੇਖਭਾਲ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਗੁਰਦੇ ਦੀ ਅਸਫਲਤਾ ਅਤੇ ਖੂਨ ਵਗਣ ਵਾਲੇ ਪੇਟ ਦੇ ਫੋੜੇ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

    ਨੈਪਰੋਕਸਨ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇਪਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਹੋਣ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਨਰਮ ਖੁਰਾਕ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਇੱਕ ਆਮ ਖੁਰਾਕ ਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾਓ. ਨਾ ਖਾਣ, ਉਲਟੀਆਂ ਕਰਨ ਜਾਂ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਟੈਲੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਲਈ ਦੇਖੋ.

    ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੋਕਥਾਮ ਸੰਭਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਬਿੱਲੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਤਾਂ ਹੀ ਦੇਣਾ ਹੈ ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਡਾਕਟਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਉਹ ਦਵਾਈਆਂ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਬਿੱਲੀਆਂ ਲਈ ਘਾਤਕ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ. ਨਾਲ ਹੀ, ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰੋ ਕਿ ਸਾਰੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਦਵਾਈ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ storedੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖਣਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਖਾਂਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

    ਨੈਪਰੋਕਸੇਨ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇਪਣ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਹੀ ਅਰਥਾਂ ਵਾਲੇ ਮਾਲਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਗਲਤ ਖੁਰਾਕ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਉਤਸੁਕ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੋਂ ਗੰਭੀਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਤਰਾ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

    ਨੈਪਰੋਕਸੇਨ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਨਾਨ-ਸਟੀਰੌਇਡਅਲ ਐਂਟੀ-ਇਨਫਲਮੇਟਰੀ ਡਰੱਗਜ਼ (ਐਨਐਸਏਆਈਡੀਜ਼) ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਵਾਈਆਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਸੋਜਸ਼ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰਨਾ ਹੈ. ਐਨ ਐਸ ਏ ਆਈ ਡੀ ਪ੍ਰੋਸਟਾਗਲੇਡਿਨ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਇੱਥੇ ਪ੍ਰੋਸਟਾਗਲੇਡਿਨ ਦੀਆਂ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਲਾਸ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਕਈ ਆਮ ਕਾਰਜਾਂ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹਨ. ਉਹ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਮੁਰੰਮਤ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸਦਮੇ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ. ਉਹ ਗੁਰਦੇ ਵਿੱਚ ਖੂਨ ਦੇ ਸਹੀ ਵਹਾਅ ਨੂੰ ਵੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੇਟ ਦੇ iningੱਕਣ ਨੂੰ ਪੇਟ ਦੇ ਐਸਿਡਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ.

    NSAIDs ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਨ ਦਾ ਮੁ reasonਲਾ ਕਾਰਨ ਸਦਮੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੱਟਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਸਟਾਗਲੇਡਿਨ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ ਹੈ. ਪ੍ਰੋਸਟਾਗਲੇਡਿਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਘੱਟ ਸੋਜਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਘੱਟ ਦਰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ, ਦਵਾਈ ਨੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਇਕ ਐਨਐਸਆਈਡੀ ਬਣਾਈ ਹੈ ਜੋ ਸਿਰਫ ਸੋਜਸ਼ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਪ੍ਰੋਸਟਾਗਲੇਡਿਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਸੋਜਸ਼ ਲਈ ਪ੍ਰੋਸਟਾਗਲੇਡਿਨ ਰੋਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਗੁਰਦੇ ਦੇ ਸਧਾਰਣ ਖੂਨ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਅਤੇ ਪੇਟ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹਨ. ਇਹ ਪਾਲਤੂਆਂ ਵਿੱਚ ਨੈਪਰੋਕਸੈਨ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ.

    ਨੈਪਰੋਕਸਨ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਲੱਛਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:

  • ਉਲਟੀਆਂ
  • ਦਬਾਅ
  • ਐਨੋਰੈਕਸੀਆ
  • ਦਸਤ
  • ਠੋਕਰ

    ਕੁੱਤੇ ਖ਼ਾਸਕਰ ਨੈਪਰੋਕਸੇਨ ਦੇ ਪੇਟ ਦੇ ਅਲਸਰ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪ੍ਰਤੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਪੇਟ ਦੇ ਫੋੜੇ ਇੰਜੈਸ਼ਨ ਦੇ 12 ਘੰਟਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ ਚਾਰ ਦਿਨ ਲੱਗ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਬਿੱਲੀਆਂ ਨੈਪਰੋਕਸੇਨ ਦੇ ਗੁਰਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਵਧੇਰੇ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਭਾਰੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ ਜਾਂ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਗੁਰਦੇ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਦੇ 12 ਘੰਟਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਪਰ ਇਸ ਵਿਚ ਪੰਜ ਦਿਨ ਲੱਗ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਗੰਭੀਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਦੌਰੇ ਪੈ ਸਕਦੇ ਹਨ.

    ਨੈਪਰੋਕਸੇਨ ਰੋਜ਼ਾਨਾ 2.5 ਮਿਲੀਗ੍ਰਾਮ ਪ੍ਰਤੀ ਪੌਂਡ (6 ਮਿਲੀਗ੍ਰਾਮ / ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ) ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਤੇ ਪੇਟ ਦੇ ਫੋੜੇ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਨੈਪਰੋਕਸੇਨ 7 ਗ੍ਰਾਮ ਪ੍ਰਤੀ ਪੌਂਡ (15 ਮਿਲੀਗ੍ਰਾਮ / ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ) ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਤੇ ਕਿਡਨੀ ਫੇਲ੍ਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ.

    ਇਲਾਜ਼ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਦੀ ਗੰਭੀਰਤਾ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ. ਸਬ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪੱਧਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਰ ਬਾਰ ਖੁਰਾਕਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ.

    ਜੇ ਗ੍ਰਹਿਣ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਤਾਂ ਸਰਗਰਮ ਚਾਰਕੋਲ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪਦਾਰਥ ਨੂੰ ਜਜ਼ਬ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ.

    ਪੇਟ ਦੇ ਫੋੜੇ ਲਈ

  • ਨਾੜੀ ਤਰਲ ਦੇ ਨਾਲ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਭਰਤੀ ਹੋਣ ਦੀ ਅਕਸਰ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
  • ਪੇਟ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਫੋੜੇ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਮੋਟੀਡੀਨ (ਪੈਪਸੀਡੀ), ਸਿਮਟਾਈਡਾਈਨ (ਟੈਗਾਮੇਟੀ), ਮਿਸੋਪ੍ਰੋਸਟੋਲ (ਸਾਇਟੋਟੇਸੀ) ਅਤੇ ਸੁਕਰਲਫੇਟ (ਕੈਰਾਫੇਟ) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ.
  • ਅਨੀਮੀਆ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਗੰਭੀਰ ਖੂਨ ਵਗਣ ਵਾਲੇ ਅਲਸਰ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿਚ, ਖੂਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ.
  • ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਸਰਜਰੀ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੇ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਫੋੜੇ ਹੋਣ. ਸਰਜਰੀ ਦਾ ਟੀਚਾ ਪਦਾਰਥ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣਾ ਅਤੇ ਪੇਟ ਦੀ ਲਾਗ (ਪੈਰੀਟੋਨਾਈਟਿਸ) ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨਾ ਹੈ.

    ਗੁਰਦੇ ਫੇਲ੍ਹ ਹੋਣ ਲਈ

  • ਜੇ ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਜਾਂਚਾਂ ਨਾਲ ਕਿਡਨੀ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਫਲ ਨਤੀਜੇ ਲਈ ਨਾੜੀ ਦੇ ਤਰਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹਸਪਤਾਲ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ.
  • 48 ਘੰਟੇ ਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਨਾੜੀ ਤਰਲ ਪਦਾਰਥਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਖੂਨ ਦੇ ਟੈਸਟ ਦੁਹਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ, ਉਮੀਦ ਹੈ, ਕਿਡਨੀ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਸੁਧਾਰ ਹੋਇਆ ਹੈ.
  • ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਗੁਰਦੇ ਦੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੇਲ੍ਹ ਹੋਣ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਾਮਲਿਆਂ ਲਈ, ਪੂਰਵ-ਅਨੁਮਾਨ ਗੰਭੀਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.
  • ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, ਨਯੂਰੋਲੋਜੀਕਲ ਅਸਧਾਰਨਤਾਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੌਰੇ ਪੈ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਐਂਟੀ-ਕਨਵਲੈਂਟਸ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਡਾਇਜ਼ੈਪਮ, ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.