ਬਿੱਲੀਆਂ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਸਹਾਇਤਾ

ਬਿੱਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਐਸੀਟਾਮਿਨੋਫ਼ਿਨ (ਟਾਈਲਨੌਲ) ਜ਼ਹਿਰੀਲੇਪਨ

ਬਿੱਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਐਸੀਟਾਮਿਨੋਫ਼ਿਨ (ਟਾਈਲਨੌਲ) ਜ਼ਹਿਰੀਲੇਪਨ

ਐਸੀਟਾਮਿਨੋਫ਼ਿਨ ਇੱਕ ਦਵਾਈ ਹੈ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਬੁਖਾਰ ਅਤੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਆਮ ਬ੍ਰਾਂਡਾਂ ਵਿੱਚ ਟਾਈਲੇਨੋਲਾ, ਪਰਕੋਸੈਟੀ, ਐਸਪਰੀਨ ਫ੍ਰੀ ਐਕਸੈਡਰਿਨ, ਫੈਵੇਰਲੈ, ਲਿਕੁਪ੍ਰਿਨੀ, ਪਨਾਡੋਲੀ, ਟੈਂਪਰੇ, ਪੈਮਪ੍ਰੀਨ, ਮਿਡੋਲਾ ਅਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸਾਈਨਸ, ਜ਼ੁਕਾਮ ਅਤੇ ਫਲੂ ਦੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਇਹ ਅਕਸਰ ਠੰਡੇ ਅਤੇ ਫਲੂਈ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ - ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ "ਐਸਪਰੀਨ ਮੁਕਤ" ਵਜੋਂ ਲੇਬਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਐਸੀਟਾਮਿਨੋਫੇਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਉਪਲਬਧ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਗੋਲੀਆਂ, ਤਰਲ ਪਦਾਰਥ, ਤਰਲ ਪਦਾਰਥ, ਗੁਦੇ ਗੁਦਾ ਅਤੇ ਚਬਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਇਹ ਪ੍ਰਤੀ ਯੂਨਿਟ ਦੀਆਂ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ (80 ਮਿਲੀਗ੍ਰਾਮ), ਜੂਨੀਅਰ ਤਾਕਤ (160 ਮਿਲੀਗ੍ਰਾਮ), ਨਿਯਮਤ ਤਾਕਤ (325 ਮਿਲੀਗ੍ਰਾਮ), ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤ (500 ਮਿਲੀਗ੍ਰਾਮ), ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਅਲੌਕਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਈ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ.

ਬਿੱਲੀਆਂ ਕੁੱਤਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਐਸੀਟਾਮਿਨੋਫ਼ਿਨ ਪ੍ਰਤੀ ਵਧੇਰੇ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਐਸੀਟਾਮਿਨੋਫ਼ਿਨ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇਪਣ ਦੇ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਇਕ ਨਿਯਮਤ ਤਾਕਤ ਐਸੀਟਾਮਿਨੋਫਿਨ ਗੋਲੀ ਇਕ ਬਿੱਲੀ ਲਈ ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਅਤੇ ਸੰਭਾਵੀ ਘਾਤਕ ਹੈ.

ਗੰਭੀਰ ਜਿਗਰ ਦੀ ਅਸਫਲਤਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਐਸੀਟਾਮਿਨੋਫ਼ਿਨ ਲਾਲ ਲਹੂ ਦੇ ਸੈੱਲਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:

  • ਹੀਮੋਲਿਸਿਸ, ਜੋ ਲਾਲ ਲਹੂ ਦੇ ਸੈੱਲਾਂ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੈ
  • ਹੇਨਜ਼ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦਾ ਗਠਨ, ਜੋ ਲਾਲ ਸੈੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਮ ਨਾਲੋਂ ਜਲਦੀ ਗੇੜ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
  • ਮਿਥੇਮੋਗਲੋਬਿਨ, ਗੈਰ-ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਕਿਸਮ ਦਾ ਹੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਦਾ ਗਠਨ. ਹੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਲਾਲ ਖੂਨ ਦੇ ਸੈੱਲਾਂ ਨੂੰ ਆਕਸੀਜਨ ਲਿਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਮੀਥੇਮੋਗਲੋਬਿਨ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਲਾਲ ਲਹੂ ਦੇ ਸੈੱਲ ਆਕਸੀਜਨ ਨਹੀਂ ਲਿਜਾ ਸਕਦੇ ਅਤੇ ਬਿੱਲੀ ਨੂੰ ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਿਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ.

    ਕੀ ਵੇਖਣਾ ਹੈ

    ਐਸੀਟਾਮਿਨੋਫ਼ਿਨ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇਪਣ ਦੇ ਲੱਛਣ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਲੱਛਣ ਜਮ੍ਹਾਂ ਹੋਈ ਮਾਤਰਾ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ੀ ਜਾਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ.

  • ਪੜਾਅ 1 (0-12 ਘੰਟੇ). ਇਸ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਟੀਆਂ, ਸੁਸਤ ਹੋਣਾ, ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ, ਆਲਸ, ਐਨਓਰੇਕਸਿਆ, ਕਮਜ਼ੋਰੀ, ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦੇ ਮਸੂੜਿਆਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ (ਇੱਕ ਆਮ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਦੀ ਬਜਾਏ) ਅਤੇ ਭੜਕਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ.
  • ਪੜਾਅ 2 (12-24 ਘੰਟੇ) ਲੱਛਣਾਂ ਵਿੱਚ ਚਿਹਰੇ, ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸੋਜਸ਼, ਗੈਰ ਸੰਜੋਗ ਅੰਦੋਲਨ, ਕੜਵੱਲ, ਕੋਮਾ ਅਤੇ ਸੰਭਾਵਿਤ ਮੌਤ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ.
  • ਪੜਾਅ 3 (24 ਘੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ) ਲੱਛਣ ਜਿਗਰ ਦੀ ਅਸਫਲਤਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿਚ ਇਕ ਦਰਦਨਾਕ lyਿੱਡ, ਪੀਲੀਆ (ਮਸੂੜਿਆਂ, ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਚਮੜੀ ਦਾ ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਦਾ ਰੰਗ) ਅਤੇ ਅਣਉਚਿਤ ਮਾਨਸਿਕ ਅਵਸਥਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

    ਨਿਦਾਨ

    ਐਸੀਟਾਮਿਨੋਫ਼ਿਨ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਵੈਟਰਨਰੀ ਦੇਖਭਾਲ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਜੇ ਇਲਾਜ ਜਲਦੀ ਹੀ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜਿੰਨੀ ਵੀ ਮਾਤਰਾ ਇੰਜੈਸਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਬਚਾਅ ਹੋਣ ਦਾ ਵਧੇਰੇ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ.

    ਐਸੀਟਾਮਿਨੋਫ਼ਿਨ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇਪਣ ਦੀ ਜਾਂਚ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਸਰੀਰਕ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦੀਆਂ ਖੋਜਾਂ ਅਤੇ ਐਸੀਟਾਮਿਨੋਫੇਨ ਦੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂ ਸੰਪਰਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

    ਐਸੀਟਾਮਿਨੋਫ਼ਿਨ ਦੇ ਖੂਨ ਦੇ ਪੱਧਰਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਨਤੀਜੇ ਘੰਟਿਆਂ-ਬੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ. ਮੀਥੇਮੋਗਲੋਬਿਨ ਦੇ ਪੱਧਰਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਲਾਜ ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਰਹੇਗਾ ਅਤੇ ਅਗਿਆਤ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਾਰੇ ਵੈਟਰਨਰੀ ਕਲੀਨਿਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੀਥੇਮੋਗਲੋਬਿਨ ਦੇ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਮਾਪਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ. ਮੀਥੇਮੋਗਲੋਬਿਨ ਦੇ ਪੱਧਰਾਂ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਚਿੱਟੇ ਫਿਲਟਰ ਪੇਪਰ ਵਿਚ ਖੂਨ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਖੂਨ ਦਾ ਰੰਗ ਭੂਰਾ ਰੰਗ ਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੀਥੇਮੋਗਲੋਬਿਨ ਦਾ ਪੱਧਰ 15% ਤੋਂ ਵੱਧ (ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ 1% ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੈ) ਹੈ. 20% ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਪੱਧਰ ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ 40% ਮਾਨਸਿਕ ਤਣਾਅ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ.

    ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਲਤੂਆਂ ਦੀ ਸਮੁੱਚੀ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਬੇਸਲਾਈਨ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਦਾ ਕੰਮ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਖੂਨ ਦੀ ਸੰਪੂਰਨ ਗਿਣਤੀ, ਡਾਇਗਨੌਸਟਿਕ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਅਤੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ.

    ਇਲਾਜ

    ਨਿਦਾਨ ਦੇ ਸ਼ੱਕ ਹੋਣ 'ਤੇ ਇਲਾਜ਼ ਆਮ ਤੌਰ' ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਕਸਰ ਨਿਦਾਨ ਟੈਸਟਾਂ ਦੀ ਅਣਹੋਂਦ ਵਿਚ. ਜਿਗਰ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਕਾਰਜ ਅਤੇ ਲਾਲ ਲਹੂ ਦੇ ਸੈੱਲਾਂ ਅਤੇ ਹੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਦੇ ਪੱਧਰ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਲਈ ਖੂਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

    ਇਲਾਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:

  • ਉਲਟੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਤਾਜ਼ਾ ਐਕਸਪੋਜਰ (4 ਘੰਟਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ) ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ.
  • ਐਕਟਿਵਾਇੰਟ ਚਾਰਕੋਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਪੇਟ ਦੁਆਰਾ ਲੀਨ ਐਸੀਟਾਮਿਨੋਫਿਨ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੇ ਪਦਾਰਥ ਦੀ ਗ੍ਰਹਿਣ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਦੇ ਕੁਝ ਘੰਟਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
  • ਜਿਗਰ ਨੂੰ ਅਸੀਟਾਮਿਨੋਫੇਨ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਐਸੀਟਿਲਸੀਸਟੀਨ (ਮੁਕੋਮੀਸਟੀ) ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ. ਦਵਾਈ ਜਿਗਰ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਉਲਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ ਪਰ ਅੱਗੇ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਕੁੱਲ 8 ਖੁਰਾਕਾਂ ਲਈ ਹਰ 6 ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
  • ਜਿਗਰ ਨੂੰ ਚੱਲ ਰਹੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਸਿਮੇਟਾਇਡਿਨ (ਟੈਗਮੇਟੀ).
  • ਐਸੀਟਾਮਿਨੋਫ਼ਿਨ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਟਾਮਿਨ ਸੀ.
  • ਨਿਰੰਤਰ ਨਾੜੀ ਤਰਲ ਥੈਰੇਪੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹਸਪਤਾਲ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ.
  • ਆਕਸੀਜਨ ਸਹਾਇਤਾ.
  • ਗੰਭੀਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਖੂਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਟਿ .ਬਾਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ.
  • ਐਸੀਟਾਮਿਨੋਫ਼ਿਨ ਨਾਲ ਨਸ਼ਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਬਿੱਲੀਆਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 2-4 ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ.

    ਬਚਾਅ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਐਸੀਟਾਮਿਨੋਫ਼ਿਨ ਦੀ ਇਕ ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਮਾਤਰਾ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਿੱਲੀ ਕਿੰਨੀ ਜਲਦੀ ਇਲਾਜ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ.

    ਅਨੁਮਾਨ

    ਅਸੀਟਾਮਿਨੋਫ਼ਿਨ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇਪਨ ਦਾ ਸੰਭਾਵਨਾ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੇ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਫੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਕਲੀਨਿਕਲ ਲੱਛਣਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਰਗਰਮ ਚਾਰਕੋਲ ਦੇ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਉਲਟੀਆਂ ਅਤੇ ਸੰਸ਼ੋਧਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚੰਗੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਇਕ ਵਾਰ ਕਲੀਨਿਕਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਟੋਮੋਗਲੋਬਾਈਨਮੀਆ, ਹੀਮੋਲਿਸਿਸ ਅਤੇ ਜਿਗਰ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਪੂਰਵ-ਅਨੁਮਾਨ ਪਰਿਵਰਤਨਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

    ਘਰ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਅਤੇ ਰੋਕਥਾਮ

    ਐਸੀਟਾਮਿਨੋਫ਼ਿਨ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇਪਨ ਲਈ ਘਰ ਦੀ ਕੋਈ ਦੇਖਭਾਲ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਬਿੱਲੀ ਨੇ ਐਸੀਟਾਮਿਨੋਫ਼ਿਨ ਦੀ ਇਕ ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਮਾਤਰਾ ਪਾਈ ਹੈ (ਇਕ ਬਿੱਲੀ ਲਈ ਇਹ ਇਕ ਗੋਲੀ ਹੈ), ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਸ਼ੂਆਂ ਜਾਂ ਸਥਾਨਕ ਪਸ਼ੂ ਸੰਕਟਕਾਲੀ ਸਹੂਲਤ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ.

    ਐਸੀਟਾਮਿਨੋਫ਼ਿਨ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇਪਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਿਗਰ ਦਾ ਸਥਾਈ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਜਿਗਰ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਖੁਰਾਕਾਂ ਅਤੇ ਸੰਭਵ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਮਰ ਭਰ ਦੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ.

    ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੋਕਥਾਮ ਸੰਭਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਬਿੱਲੀ ਦੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਡਾਕਟਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕਰਨਾ ਹੈ. ਉਹ ਦਵਾਈਆਂ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਬਿੱਲੀਆਂ ਲਈ ਘਾਤਕ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ. ਇਹ ਵੀ ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ ਕਿ ਸਾਰੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਬਿੱਲੀਆਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਣ. ਦਵਾਈ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ storedੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖਣਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਖਾਂਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.