ਆਮ

ਫੇਰੇਟਸ ਵਿਚ ਇਨਸੁਲਿਨੋਮਾ

ਫੇਰੇਟਸ ਵਿਚ ਇਨਸੁਲਿਨੋਮਾ

ਇਨਸੁਲਿਨੋਮਾ ਫੈਰੇਟ ਵਿਚ ਪੈਨਕ੍ਰੀਅਸ ਦੇ ਇਨਸੁਲਿਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਟਿorਮਰ ਨੂੰ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਇਨਸੁਲਿਨ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਗਲੂਕੋਜ਼ (ਸ਼ੂਗਰ) ਨੂੰ ਆਮ ਪੱਧਰਾਂ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਹਾਈਪੋਗਲਾਈਸੀਮੀਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦੇ ਲੱਛਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਇਨਸੁਲਿਨੋਮਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਮਾੜੀ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਫੈਰੇਟਸ ਦੇ ਪੈਨਕ੍ਰੀਅਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਕੁਦਰਤੀ ਘਟਨਾ ਜਾਪਦੀ ਹੈ. ਇਕ ਵਾਰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਇਨਸੁਲਿਨੋਮਸ ਨੂੰ ਫੇਰੇਟ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਇਲਾਜ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਏਗੀ. ਇਲਾਜ਼ ਜਾਂ ਤਾਂ ਡਾਕਟਰੀ ਹੈ ਜਾਂ ਸਰਜੀਕਲ.

ਇਹ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੁਰਾਣੀ ਫੈਰੇਟਸ ਵਿਚ ਇਕ ਆਮ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ. ਦੋਵੇਂ ਮਰਦ ਅਤੇ lesਰਤਾਂ ਜੋਖਮ ਵਿੱਚ ਹਨ. ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੂਖਮ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਹੋਰ ਫੈਰੇਟ ਉਦੋਂ ਤਕ ਸਧਾਰਣ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ collapseਹਿ ਜਾਣ ਜਾਂ ਦੌਰਾ ਪੈਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਾ ਕਰਨ.

ਘੱਟ ਬਲੱਡ ਸ਼ੂਗਰ ਇਨਸੁਲਿਨੋਮਾ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਹਲਕੇ ਹਨ: ਕਮਜ਼ੋਰੀ, ਸੁਸਤ ਵਿਵਹਾਰ, ਨੀਂਦ. ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਿਮਾਰੀ ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਦੇ ਲੱਛਣ ਹੋਰ ਵਿਗੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਤੁਰਨ ਵਿਚ ਮੁਸ਼ਕਲ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਪਿਛਲੀਆਂ ਲੱਤਾਂ, ਬੇਵਕੂਫ ਅਤੇ ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿਚ ਦੌਰੇ.

ਕੀ ਵੇਖਣਾ ਹੈ

  • ਸੌਣ ਦੀ ਵੱਧ ਮਾਤਰਾ
  • Energyਰਜਾ ਦੀ ਆਮ ਘਾਟ
  • ਡ੍ਰੋਲਿੰਗ ਦੇ ਐਪੀਸੋਡ
  • ਨਿਦਾਨ

  • ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਟੈਸਟ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਗਲੂਕੋਜ਼ ਦਾ ਪੱਧਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਕਿਉਂਕਿ ਰਸੌਲੀ ਤੋਂ ਇੰਸੁਲਿਨ ਦੀ ਛੂਟ ਛੂਟ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਲਹੂ ਦੇ ਗਲੂਕੋਜ਼ ਦੇ ਪੱਧਰ ਵਿਚ ਉਤਰਾਅ ਚੜ੍ਹਾਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਜ਼ੁਕ ਰੂਪ ਵਿਚ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ. ਕਈ ਵਾਰ ਹਾਈਪੋਗਲਾਈਸੀਮੀਆ ਨੂੰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਜਾਂਚਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ (ਤਿੰਨ ਘੰਟੇ) ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ.
  • ਬਲੱਡ ਇਨਸੁਲਿਨ ਦੇ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਜਾਂਚ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇੰਸੁਲਿਨੋਮਾ ਦਾ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਸੰਕੇਤਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ.
  • ਪਲਾਜ਼ਮਾ ਬਾਇਓਕੈਮਿਸਟਰੀ ਪੈਨਲ ਨੂੰ ਹੋਰ ਹਾਲਤਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਅਤੇ ਫੈਰੇਟ ਦੀ ਆਮ ਸਿਹਤ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਫੈਰੇਟਸ 'ਤੇ ਚਲਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
  • ਰੇਡੀਓਗ੍ਰਾਫ (ਐਕਸ-ਰੇ) ਅਤੇ ਸੋਨੋਗ੍ਰਾਮ ਇੰਸੁਲਿਨੋਮਾ ਦੀ ਜਾਂਚ ਵਿਚ ਇੰਨੇ ਮਦਦਗਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ.
  • ਇਲਾਜ

    ਇਲਾਜ ਸਰਜੀਕਲ ਜਾਂ ਡਾਕਟਰੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ.

  • ਸਰਜੀਕਲ ਇਲਾਜ ਲਈ ਪਾਚਕ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਵਿਧੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਇਲਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਬਲਕਿ ਫਰੈਟ ਦੇ ਦੁਬਾਰਾ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਸਮਾਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ. ਇਨਸੁਲਿਨੋਮਾ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਪੈਨਕ੍ਰੀਅਸ ਦੇ ਦੂਜੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਅੰਗ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹਟਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਵਤ ਹੈ ਕਿ ਇਨਸੁਲਿਨੋਮਾ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵੇਗਾ.
  • ਡਾਕਟਰੀ ਇਲਾਜ ਬਲੱਡ ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਪੱਧਰਾਂ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਜਾਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਮੰਤਵ ਲਈ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਦੋ ਦਵਾਈਆਂ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ: ਪ੍ਰਡਨੀਸੋਨ ਅਤੇ ਡਾਈਆਕਸੋਕਸਾਈਡ. ਪਰੇਡਨੀਸੂਨ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਗਲੂਕੋਜ਼ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਡਾਈਆਕਸਾਈਡ ਇਨਸੁਲਿਨ ਦੇ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ.
  • ਪੋਸ਼ਣ ਪ੍ਰਬੰਧਨ. ਇਨਸੁਲਿਨੋਮਾ ਨਾਲ ਫੈਰੇਟ ਵਿਚ ਖੁਰਾਕ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦਾ ਟੀਚਾ ਬਲੱਡ ਸ਼ੂਗਰ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਏ ਜਾਂਦੇ "ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਝੁਲਸਿਆਂ" ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਹੈ. ਉੱਚ ਚਰਬੀ, ਉੱਚ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਪੂਰਕ ਜਿਵੇਂ ਨਿ Nutਟ੍ਰਿਕੈਲ ਅਤੇ ਤੈਰੂਜ ਜਾਂ ਕਿਸ਼ਮਿਸ਼ ਵਰਗਾ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਕੇ ਇਹ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਫੇਰੇਟੋਨ® ਠੀਕ ਹੈ.
  • ਕ੍ਰੋਮਿਅਮ ਪੂਰਕ. ਕ੍ਰੋਮਿਅਮ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬਲੱਡ ਸ਼ੂਗਰ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਬ੍ਰੂਵਰ ਦਾ ਖਮੀਰ ਕ੍ਰੋਮਿਅਮ ਦਾ ਕੁਦਰਤੀ ਸਰੋਤ ਹੈ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਫੇਰਟ ਦੇ ਭੋਜਨ 'ਤੇ 1/8 ਚਮਚਾ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.
  • ਘਰ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ

    ਜੇ ਫੈਰੇਟ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਖਾਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੱਥ ਫੀਡ ਜਾਂ ਫੋਰਸ ਫੀਡ ਚਿਕਨ ਬੇਬੀ ਫੂਡ (ਜਿਵੇਂ ਗੇਰਬਰਜ਼) ਜਾਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਫਾਰਮੂਲੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਿੱਲ ਏ.ਡੀ. ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਬਲੇਂਡਰਾਈਜ਼ਡ ਫਰੈਟ ਜਾਂ ਕੈਟ ਕਿਬਲ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਵੈਟਰਨਰੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਸਲਾਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਫਰੇਟ ਵਿਚ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਖਾਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਖਾਣ ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ.

    ਇਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਇਨਸੁਲਿਨੋਮਾ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਫੇਰੇਟ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਦਵਾਈ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਤਕ ਕਿ ਸਰਜਰੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ. ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਸਰਜਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ, ਕੁਝ ਫਰੈਟਾਂ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਦਵਾਈ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਇਕ ਖੁਰਾਕ ਵੀ ਗੁੰਮ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹਾਈਪੋਗਲਾਈਸੀਮੀਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਖੁਰਾਕਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਬਹੁਤ ਗੰਭੀਰ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ.

    ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਤੇ / ਜਾਂ ਜ਼ਬਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਫੈਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੰਨੀ ਜਲਦੀ ਹੋ ਸਕੇ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਜੇ ਇਨਸੁਲਿਨੋਮਾ ਫੈਰੇਟ ਘਰ ਵਿਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਾਂ ਮੂਰਖ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਗਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ, ਤਾਂ ਮਸੂੜਿਆਂ 'ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਜਾਂ ਮੇਪਲ ਦੇ ਸ਼ਰਬਤ ਨੂੰ ਮਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ. ਵੈਟਰਨਰੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਤੁਰੰਤ ਭਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ. ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ (ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ) ਬੇਕਾਬੂ ਕਰਕੇ ਕਿਸੇ ਫੈਰੇਟ ਨੂੰ ਜ਼ਬਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾ ਦਿਓ.