ਆਮ

ਖੇਡ ਘੋੜੇ ਵਿਚ ਮਾੜਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ

ਖੇਡ ਘੋੜੇ ਵਿਚ ਮਾੜਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ

ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਘੋੜੇ ਆਪਣੀ ਵਿਲੱਖਣ ਸਰੀਰ-ਵਿਗਿਆਨ ਕਾਰਨ ਕੁਲੀਨ ਅਥਲੀਟ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਕਿਉਕਿ ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉੱਚ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਤਬਦੀਲੀ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਨੂੰ ਖੜਕਾ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਮਿੰਟ, ਅਕਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ 'ਤੇ ਸੂਖਮ ਪ੍ਰਭਾਵ ਜੋ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਨੂੰ ਲੱਭਣਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਈ ਵਾਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਿਦਾਨ ਜਾਂਚਾਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਪੈਂਦੀ ਹੈ. ਤੁਰੰਤ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਵਿਚ ਆਈ ਗਿਰਾਵਟ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਹੋਰ ਅਥਲੈਟਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਗੜਦਾ ਜਾਵੇਗਾ.

ਮਾੜੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦੇ ਆਮ ਕਾਰਨ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੁਆਰਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ:

  • Musculoskeletal ਸਿਸਟਮ (ਹੱਡੀਆਂ, ਜੋੜ ਅਤੇ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ)
  • ਸਾਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ (ਨੱਕ, ਉਪਰਲੇ ਹਵਾ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਟ੍ਰੈਚੀਆ, ਫੇਫੜੇ)
  • ਕਾਰਡੀਓਵੈਸਕੁਲਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ (ਦਿਲ, ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਨਾੜੀਆਂ, ਲਹੂ)
  • ਦਿਮਾਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ (ਦਿਮਾਗ, ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ, ਨਾੜੀ)
  • ਗੈਸਟਰ੍ੋਇੰਟੇਸਟਾਈਨਲ ਸਿਸਟਮ (ਪੇਟ, ਅੰਤੜੀਆਂ)

    ਸਪੱਸ਼ਟ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਲੱਛਣ ਜੋ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਲਈ ਨਿਸ਼ਚਤ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਉਹ ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪੜਾਅ ਦੌਰਾਨ ਅਕਸਰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਜੋ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਮੁ stagesਲੇ ਪੜਾਅ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਨਿਦਾਨ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਤ ਅਤੇ ਸਹੀ ਇਤਿਹਾਸ, ਵਿਸਥਾਰਪੂਰਵਕ ਸਰੀਰਕ ਮੁਆਇਨਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੱਕੀ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਦਾ "ਉੱਚ ਤਕਨੀਕ" ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ.

    ਕੀ ਵੇਖਣਾ ਹੈ

    ਲੱਛਣ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿਚ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਉਹ ਘੋੜੇ ਦੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ:

  • ਡਰੈਸੇਜ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਬਿੱਟ 'ਤੇ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਜਿਹਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ.
  • ਦੌੜ ਦੇ ਘੋੜੇ ਅਚਾਨਕ ਦੌੜ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਛੱਡ ਸਕਦੇ ਹਨ, 3/4 ਖੰਭੇ 'ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਆਮ ਤੌਰ' ਤੇ ਫਾਰਮ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ.
  • ਜੰਪਰਸ ਰੇਲ ਤੋਂ ਮੁਨਕਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਹੇਠਾਂ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ.
  • ਘਟਨਾ ਦੇ ਘੋੜੇ ਮਾੜੀ ਰਿਕਵਰੀ ਦਿਖਾ ਸਕਦੇ ਹਨ - ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੰਬੇ ਉੱਚੇ ਦਿਲ ਦੀ ਦਰ, ਸਾਹ ਦੀ ਦਰ ਅਤੇ ਤਾਪਮਾਨ - ਘਟਨਾ ਦੇ ਵਧੇਰੇ ਸਖਤ ਪੜਾਵਾਂ ਤੋਂ, ਜਾਂ ਸਮੇਂ ਬਣਾਉਣ ਵਿਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ.
  • ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਘੋੜੇ ਠੋਕਰ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਚਿੜਚਿੜੇਪਨ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਦਿਖਾ ਸਕਦੇ ਹਨ (ਪੂਛ ਸਵਿਸ਼ਿੰਗ, ਸਿਰ ਝੁਕਣਾ).
  • ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ, ਜਿਵੇਂ ਈਵੈਂਟ ਘੋੜੇ, ਮਾੜੀ ਰਿਕਵਰੀ ਜਾਂ ਸਵਾਰੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥਾ ਦਿਖਾ ਸਕਦੇ ਹਨ.
  • ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੰਕੇਤ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੰਗੜਾ ਹੋਣਾ ਜਾਂ ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਿਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਘੋੜੇ ਵਿਚ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ.
  • ਹੋਰ ਸੰਕੇਤ ਵਿਕਸਤ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਖਾਣਾ ਬੰਦ ਕਰਨਾ, ਖਾਦ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਘਟਣਾ, 'ਕਰੈਬੀ ਰਵੱਈਏ', ਜਾਂ ਖਿੜ ਦਾ ਆਮ ਨੁਕਸਾਨ.

    ਨਿਦਾਨ

    ਵੈਟਰਨਰੀ ਕੇਅਰ ਵਿੱਚ ਡਾਇਗਨੌਸਟਿਕ ਟੈਸਟ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਕਿ ਮਾੜੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦੇ ਖਾਸ ਕਾਰਨ (ਕਾਰਨਾਂ) ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ ਅਤੇ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ. ਕਿਉਂਕਿ ਮਾੜੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੰਭਾਵਤ ਕਾਰਨ ਹਨ, ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਇਮਤਿਹਾਨਾਂ ਜਾਂ ਡਾਇਗਨੌਸਟਿਕ ਟੈਸਟਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ ਵਿਚ ਲਾਜ਼ੀਕਲ ਅਤੇ methodੰਗਤਮਕ ਹੋਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ.

    ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਸਰੀਰਕ ਜਾਂਚ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ. ਇਸ ਵਿੱਚ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਦਤ ਵਾਲੀ ਖੇਡ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰ ਸਕੇ ਜੋ ਮਾਲਕ ਨੇ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਹੈ. ਹੋਰ ਟੈਸਟਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ:

  • ਮਸਕੂਲੋਸਕਲੇਟਲ / ਲੰਗੜੇਪਨ ਦੀ ਜਾਂਚ
  • ਸਾਹ ਦੀ ਜਾਂਚ
  • ਕਾਰਡੀਓਵੈਸਕੁਲਰ ਜਾਂਚ
  • ਤੰਤੂ ਪ੍ਰੀਖਿਆ
  • ਗੈਸਟਰ੍ੋਇੰਟੇਸਟਾਈਨਲ ਅਤੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ
  • ਰੁਟੀਨ ਖੂਨ ਦੇ ਟੈਸਟ (ਪੂਰੀ ਖੂਨ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਤੇ ਸੀਰਮ ਕੈਮਿਸਟਰੀ ਪੈਨਲ)

    ਇਹਨਾਂ ਟੈਸਟਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨਗੇ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਵਧੇਰੇ ਵਿਆਪਕ ਤਸ਼ਖੀਸ ਟੈਸਟ ਕੀਤੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ.

    ਇਲਾਜ

    ਮਾੜੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦਾ ਇਲਾਜ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਡਰਲਾਈੰਗ ਕਾਰਨ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਹਮਲਾਵਰ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਮਾੜੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਕੇ ਅਕਸਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪੈਸਾ ਬਚਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਦੇਖਣਾ ਅਤੇ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਨਾ ਚੰਗੀ ਨੀਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਜਲਦੀ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ.

    ਡਾਇਗਨੌਸਟਿਕ ਸਹਾਇਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਜਾਂ ਅਨੁਭਵੀ ਇਲਾਜ, ਅਕਸਰ ਅਸਫਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਪੈਸਾ ਖਰਚਦਾ ਹੈ.

    ਘਰ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ

    ਘਰੇਲੂ ਦੇਖਭਾਲ ਮਾੜੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ.

  • ਡੀਜਨਰੇਟਿਵ ਸੰਯੁਕਤ ਰੋਗ

    ਖੇਡ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਲੰਗੜੇਪਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਕਾਰਨ ਡੀਜਨਰੇਟਿਵ ਜੁਆਇੰਟ ਬਿਮਾਰੀ (ਡੀਜੇਡੀ) ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਗਠੀਏ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਜਿਹੜੇ ਖੇਤਰ ਅਕਸਰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੌਕ (ਜਿੱਥੇ ਇਸਨੂੰ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਜੋੜ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ), ਭਰੂਣ, ਪੇਸਟ ਜੋੜਾਂ (ਜਿਥੇ ਇਸਨੂੰ ਰਿੰਗਬੋਨ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ), ਤਾਬੂਤ ਜੋੜਾਂ, ਅਤੇ, ਘੱਟ ਅਕਸਰ, ਕਾਰਪਲ ਜੋੜ, ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਗੋਡਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਘੋੜਸਵਾਰ.

    ਡੀਜਨਰੇਟਿਵ ਜੋੜਾਂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਾਮ ਤੋਂ ਹੀ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਹਿਨਣ ਅਤੇ ਹੰਝੂਆਂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ. ਜੋੜਾਂ ਨੂੰ ਖਾਸ ਟਿਸ਼ੂ ਦੁਆਰਾ ਕਤਾਰਬੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਾਈਲਾਈਨ ਕਾਰਟਿਲਜ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਵਿਘਨ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਇਹ ਉਪਾਸਕ ਕਸਰਤ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਮਕੈਨੀਕਲ ਪਹਿਨਣ ਕਾਰਨ ਭੜਕਿਆ ਅਤੇ ਖਰਾਬ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਗੰਦੇ ਜਲੂਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ, ਜੋ ਇੱਕ ਦੁਸ਼ਟ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ: ਨੁਕਸਾਨ, ਜਲੂਣ, ਜਲੂਣ ਤੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਨੁਕਸਾਨ, ਵਧੇਰੇ ਨੁਕਸਾਨ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੋਰ. ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਿਰਵਿਘਨ ਚਮਕਦਾਰ ਉਪਾਸਥੀ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਦਰਦ ਦਾ ਕਾਰਨ. ਘੋੜੇ ਲੰਗੜੇਪਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਜਵਾਬ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਮ ਤੌਰ' ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖਰਾਬ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੋਡਿਆਂ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਅਤੇ ਡੀਜੇਡੀ ਦੇ ਦੁਹਰਾਉਣ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ.

  • ਨਾਵਿਕ ਰੋਗ

    ਨਵੀਕੁਲਰ ਹੱਡੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਜੋ ਕਿ ਖੁਰਕ ਕੈਪਸੂਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਐਥਲੈਟਿਕ ਕੈਰੀਅਰ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ. ਖੋਜਕਰਤਾ ਅਜੇ ਵੀ ਨੈਵੀਕੁਲਰ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਅੰਤਮ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ. ਪ੍ਰਵਾਨਿਤ ਕਾਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨੈਵਿਕੂਲਰ ਹੱਡੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਵੱਧਦਾ ਦਬਾਅ ਅਤੇ ਨਾਵਿਕਲ ਹੱਡੀ ਅਤੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀਆਂ structuresਾਂਚੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਟੈਂਡਨ ਅਤੇ ਕਫਨ ਦੀਆਂ ਸੰਯੁਕਤ ਸਤਹਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਨੇਵਿਕੂਲਰ ਬਿਮਾਰੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਕੁਆਰਟਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ ਜੋ ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਇਹ ਬਹੁਤੇ ਵੱਡੇ ਖੇਡ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੇਸ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਵਾਰਮਬਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ.

    ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨੈਵਿਕੂਲਰ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਘੋੜਾ ਲੰਗੜਾ ਹੈ. ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਇ, ਉਹ ਰਿਪੋਰਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਘੋੜੇ ਨੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ, ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਚੋਗਾ, "ਮੋ shoulderੇ ਦੇ ਲੰਗੜੇਪਣ" ਨੂੰ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਾਂ ਅੱਗੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਝਿਜਕਦਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਘੋੜੇ ਸਖ਼ਤ ਸਤਹਾਂ ਤੇ ਚਾਲੂ ਹੋਣ ਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਦੁਖਦਾਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਲੰਗੜਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ.

  • ਸਿੰਡਰੋਮ ਬੰਨ੍ਹਣਾ

    ਪਸ਼ੂ ਰੋਗ ਵਿਗਿਆਨੀ ਇਸ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਬਾਰ ਬਾਰ ਐਕਸਰਟੇਸ਼ਨਲ ਰਬਡੋਮੋਲਾਈਸਿਸ (ਆਰਈਆਰ) ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਹੈ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਭੰਗ ਹੋਣਾ. ਇਹ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਦਰਦਨਾਕ ਟੁੱਟਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਕਸਰ ਉੱਚ ਦਿਲ ਦੀ ਦਰ ਅਤੇ ਸਾਹ ਦੀ ਦਰ, ਪਸੀਨਾ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

    ਆਰਈਆਰ ਨੂੰ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਸੋਮਵਾਰ ਸਵੇਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਡਰਾਫਟ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦੇ ਦਿਨ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਪੂਰੇ ਅਨਾਜ ਦਾ ਰਾਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਘੋੜੇ ਹਫਤੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਟਾਰਚ ਦੇ ਉਤਪਾਦ ਇਕੱਠੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੈਕਟਿਕ ਐਸਿਡ ਵਿੱਚ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਪਿਆ. ਅਸੀਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦੇ.

    ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਆਰਈਆਰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਿਖਲਾਈ ਵਿਚ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਮ ਹੈ. ਇਹ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਰੁਕ-ਰੁਕ ਕੇ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਜੋ ਨਿਰੰਤਰ ਕੰਮ ਵਿਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਰ੍ਹਬਡੋਮਾਇਲਾਸਿਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਵਿੱਚ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਜੈਨੇਟਿਕ ਨੁਕਸ, ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ (ਸਟਾਰਚ) ਵਧੇਰੇ ਭਾਰ, ਥਾਇਰਾਇਡ ਅਸੰਤੁਲਨ, ਵਿਟਾਮਿਨ ਈ ਅਤੇ ਸੇਲੇਨੀਅਮ ਦੀ ਘਾਟ, ਅਤੇ ਹਾਰਮੋਨਲ ਅਸੰਤੁਲਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਸੱਚਾਈ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕੇਸ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਅਤੇ ਬੰਨ੍ਹਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਅਸਪਸ਼ਟ ਹੈ.

    ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਬਿਮਾਰੀ, ਪੌਲੀਸੈਕਰਾਇਡ ਸਟੋਰੇਜ ਮਾਇਓਪੈਥੀ (ਪੀਐਸਐਸਐਮ), ਕੁਝ ਤਿਮਾਹੀ ਘੋੜਿਆਂ, ਡਰਾਫਟ ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਵਾਰਮਬਲੋਡਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ. ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਘੋੜੇ ਪੀਐਸਐਸਐਮ ਨਾਲ ਨਿਦਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਪੀਐਸਐਸਐਮ ਹੋਣ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਜੈਨੇਟਿਕ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੌਰਾਨ ਸਥਿਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ ਹੈ.

    RER ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਅਸਪਸ਼ਟ ਲੱਛਣ ਦਿਖਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੰਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਠੋਰਤਾ, ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਲੰਬੜ, ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਲੰਗੜ ਜੋ ਕਿ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਠੋਰਤਾ ਅਤੇ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣਾ. ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਘੋੜੇ ਨੂੰ collapseਹਿ-theirੇਰੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਠਣ ਦੇ ਅਯੋਗ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਨਿਰਸੰਦੇਹ, ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਐਚਵਾਈਪੀਪੀ (ਹਾਈਪਰਕਲੇਮਿਕ ਪੀਰੀਅਡ ਅਧਰੰਗ) ਨਾਲ ਉਲਝਣਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਘੋੜੇ ਟੁੱਟਣ ਅਤੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਠੋਰਤਾ ਦੀ ਬਜਾਏ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ.

  • ਸਾੜ ਰੋਗ ਰੋਗ (ਆਈ.ਏ.ਡੀ.)

    ਮਹਾਨ ਅਥਲੀਟ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਘੋੜੇ ਬਹੁਤ ਐਲਰਜੀ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਕੌਣ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਛੱਤਾਂ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਬੰਨਿਆਂ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ? ਸਾਹ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਮੁ earlyਲਾ ਰੂਪ ਐਲਰਜੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਵੀ ਮਾੜੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਕੁਝ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਖਤਰੇ ਵਿਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਲਰਜੀਨ ਛੋਟੇ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਵਿਚ ਜਲੂਣ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ (ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਨਾਮ, ਜਲਣਸ਼ੀਲ ਏਅਰਵੇਅ ਬਿਮਾਰੀ, ਆਈ.ਏ.ਡੀ.). ਕੁਝ ਐਲਰਜੀਨ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹਾਂ ਖ਼ਾਸਕਰ ਆਈ.ਏ.ਡੀ. ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਨ ਵਿਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸਾਧਨ ਹਨ: ਫੰਗਲ ਬੀਜਾਣ, ਬੈਕਟਰੀਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਹਵਾ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਫੰਗਲ ਸਪੋਰਸ ਸਾਫ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪਰਾਗ ਤੋਂ ਆ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਨਾ ਕਿ ਪਰਾਗ ਸਰੋਤ ਹੈ ਇੱਕ ਸਖਤ ਵੇਚਣਾ ਹੈ. ਇਹ ਜਲੂਣ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਧੂੰਆਂ ਧੱਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਵੀ ਅਦਿੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਘੋੜਾ ਹੌਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ. ਇਸ ਸਮੇਂ, ਹੋਰ ਨਿਦਾਨ ਜਾਂਚਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ.

    ਆਈ.ਏ.ਡੀ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ, ਸਿਰਫ ਜਲੂਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਵਧੇਰੇ ਡੂੰਘੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਜਲਣਸ਼ੀਲ ਹਵਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਬਦਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹਾਈਪਰਰੇਐਕਟਿਵ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਹ ਆਮ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਏਅਰਵੇਜ਼ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਇਕ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਡਿਗਰੀ ਲਈ ਸੀਮਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਕੜਵੱਲ ਦੇ ਲੱਛਣ (ਬ੍ਰੌਨਕੋਕਨਸਟ੍ਰਿਕਸ਼ਨ) ਖੰਘ ਅਤੇ ਕਸਰਤ ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਹਨ.

    ਕਿਉਂਕਿ ਐਲਰਜੀ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜਲੂਣ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਟਿਸ਼ੂ ਅਤੇ ਭੜਕਾ. ਪਾਚਕ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਏਅਰਵੇਜ਼ ਸੰਘਣੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕ ਤੰਗ ਲੂਮੇਨ (ਲੰਘਣਾ ਰਸਤਾ) ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਤੰਗ ਹਵਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਉਪਲਬਧ ਆਕਸੀਜਨ ਦੀ ਕਮੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਕੰਮ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਹੈ.

    ਕਿਉਂਕਿ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਲੈਣ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਭੰਡਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਅਰਾਮ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਵਧੇਰੇ ਫੇਫੜਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ), ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਕਸਰਤ ਕਰਨ, ਡੂੰਘੀ ਸਾਹ ਲੈਣ ਜਾਂ ਉੱਚ ਤਾਪਮਾਨ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਨਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਈ ਏ ਡੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਅਕਸਰ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ. ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਆਈਏਡੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੇਸ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸੀ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜਦੋਂ IAD ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਕਰਨ ਜਾਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਖੰਘ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਫੇਫੜਿਆਂ ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਨੁਕਸਾਨ, ਉਲਟਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਡੂੰਘਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ IAD ਜਿੰਨੀ ਜਲਦੀ ਹੋ ਸਕੇ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸਥਿਤੀ ਭਾਰੀ ਪੈ ਸਕਦੀ ਹੈ.

  • ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਲਰੀਨਜੀਅਲ ਨਿurਰੋਪੈਥੀ (ਐਲਆਰਐਲਐਨ, ਲੈਰੀਨਜੀਅਲ ਅਧਰੰਗ, ਗਰਜਣਾ)
    ਲੇਰੀਨੈਕਸ ਜਾਂ ਵੌਇਸਬਾਕਸ ਟ੍ਰੈਚੀਆ (ਵਿੰਡਪਾਈਪ) ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਕਾਰਜ ਲਈ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚੌੜਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹਵਾ ਦਾ ਪ੍ਰਵਾਹ ਹੋ ਸਕੇ.

    ਲੈਰੀਨਜਿਅਲ ਅਧਰੰਗ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ 16 ਹੱਥਾਂ ਨਾਲੋਂ ਲੰਬੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝੇ ਜਾਂਦੇ, ਨਸਾਂ (ਖੱਬੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲੇਰੀਨਜਲ ਤੰਤੂਆਂ) ਜੋ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਗਲੂਕੋਸ਼ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ ਉਹ ਮਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਦੇ ਉਤੇਜਨਾ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਐਟ੍ਰੋਫਿਜ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੇਰੀਨਕਸ ਅਧਰੰਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਖੱਬਾ ਪਾਸਾ ਹੁਣ ਸਧਾਰਣ ਤੌਰ ਤੇ ਨਹੀਂ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ, ਤੀਬਰ ਅਭਿਆਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਘੋੜੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਸਾਹ ਲੈਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ.

    80 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੈਰੀਨੇਜਲ ਅਧਰੰਗ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ, ਅਤੇ 10 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰ ਹੈ. ਇਹ ਇੱਕ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ ਜੋ ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਗੜਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਵੱਧ ਉਮਰ ਦੇ ਬਰੈਕਟ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਇਕ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਵੱਡੇ ਘੋੜੇ ਨੌਜਵਾਨ ਘੋੜੇ ਜਿੰਨੇ ਸਖਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ.

    ਮਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਕੋਲ ਐਲਆਰਐਲਐਨ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੌਰਾਨ ਲੇਰੀਨੈਕਸ ਦੇ collapseਹਿ ਜਾਣ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਵੱਖਰੀ ਗਰਜਣਾ ਪੈਂਦੀ ਹੈ. ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਆਵਾਜ਼ ਵਧੇਰੇ ਸੀਟੀਆਂ ਵੱਜਣ ਵਰਗੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

    ਐਲਆਰਐਲਐਨ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਸੁਹਜ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ ਜੋ ਵੱਧ ਸਮਰੱਥਾ ਤੇ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ. ਇਹ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਘੋੜੇ ਇੱਕ ਮੀਲ, ਉੱਚ ਟੀਚਾ ਪੋਲੋ, ਜਾਂ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀਆਂ ਨਸਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਲਾਰਿੰਗਲ ਅਧਰੰਗ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਦਖਲ ਦੇਵੇਗਾ.

    ਬੁੱ elderlyੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ, ਖੱਬੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸੱਜਾ ਪਾਸਾ ਮਾੜਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੇਰੀਨੈਕਸ collapseਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਘੋੜੇ ਹੁਣ ਸਰਜੀਕਲ ਦਖਲ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ.

  • ਕਸਰਤ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਪਲਮਨਰੀ ਹੇਮਰੇਜ (ਈਆਈਪੀਐਚ)

    ਈਆਈਪੀਐਚ ਰੇਡਿੰਗ ਬਰੇਡ ਅਤੇ ਸਟੈਂਡਰਡ ਬਰੇਡ ਕਰਨ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਆਮ ਹੈ (ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ 80-90 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ). ਹਾਲਾਂਕਿ, ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਖੂਨ ਵਗਦਾ ਹੈ (5 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਤੋਂ ਘੱਟ).

    ਈਆਈਪੀਐਚ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਬਹਿਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਵਾਨਿਤ ਸਿਧਾਂਤ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਫੇਫੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਨਾੜੀਆਂ ਵਿਚ ਦਬਾਅ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੌੜਣ ਵਿਚ ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫੇਫੜਿਆਂ ਵਿਚ ਕੇਸ਼ਿਕਾਵਾਂ (ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਨਾੜੀਆਂ) ਅਸਲ ਵਿਚ ਫਟ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ.

    ਇਕ ਹੋਰ ਸਿਧਾਂਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹ ਦੇ ਟ੍ਰੈਕਟ (ਨੱਕ, ਗਲਾ, ਫੇਫੜਿਆਂ) ਵਿਚ ਕਿਤੇ ਵੀ ਘੱਟ-ਦਰਜੇ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਖਤ inੰਗ ਨਾਲ ਹਵਾ ਖਿੱਚਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਫੇਫੜਿਆਂ ਵਿਚ ਇਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖਲਾਅ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਿਤੇ ਫੁੱਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜ਼ਹਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

    ਇਕ ਹੋਰ ਸਿਧਾਂਤ ਇਹ ਦਲੀਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਕ "ਸਦਮਾ ਵੇਵ" ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਫੋਰਫੇਟ ਤੋਂ ਛਾਤੀ ਦੀ ਕੰਧ ਰਾਹੀਂ ਫੇਫੜਿਆਂ ਤਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਨੀ ਹਿੰਸਕ ਹਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਫਟਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਸਿਰਫ ਪਹਿਲੇ ਸਿਧਾਂਤ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਅਧਿਐਨ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਸਮਰਥਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੱਥ ਤੋਂ ਕਿ ਲਾਸਿਕਸ, ਜੋ ਕਿ ਜਹਾਜ਼ ਦੇ ਦਬਾਅ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਅਧਿਐਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖੂਨ ਵਗਣਾ ਘਟਾਉਂਦਾ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਉਹ ਈਆਈਪੀਐਚ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਅਤੇ ਲੈਸਿਕਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਬਹਿਸ ਕਰਦਾ ਹੈ.

    ਹਾਲਾਂਕਿ ਈਆਈਪੀਐਚ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਟ੍ਰੇਨਰਾਂ, ਮਾਲਕਾਂ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਾੜੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਅਕਸਰ ਈਆਈਪੀਐਚ ਲਈ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੁਝ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਮਾੜੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ ਜੋ ਰੇਸ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਖੂਨ ਵਗਦਾ ਹੈ. ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਨ ਲਈ ਖੂਨ ਵਗਣਾ ਕਿੰਨਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਇਹ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ.

  • ਐਟਰੀਅਲ ਫਿਬ੍ਰਿਲੇਸ਼ਨ

    ਹੋਰ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਡੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਘੋੜੇ ਦੇ ਦਿਲ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਨਿurਰੋਲੋਜਿਕ (ਵੇਗਲ) ਇਨਪੁਟ ਇਹ ਵੀ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਘੋੜੇ ਦੀ ਆਰਾਮ ਘੱਟ ਦਿਲ ਦੀ ਗਤੀ ਹੈ (32 ਤੋਂ 44 ਧੜਕਣ ਪ੍ਰਤੀ ਮਿੰਟ). ਇਸ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਯੋਨੀ ਦੀ ਧੁਨ ਹੋਣ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

    ਦੋਵੇਂ ਘੋੜੇ ਦੇ ਦਿਲ ਦਾ ਆਕਾਰ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਯੋਨੀ ਦੀ ਧੁਨ ਅਟ੍ਰੀਅਲ ਫਾਈਬ੍ਰਿਲੇਸ਼ਨ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ, ਐਟਰੀਅਲ ਫਾਈਬਿਲਲੇਸ਼ਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਬਿੱਲੀਆਂ, ਕੁੱਤੇ, ਅਤੇ ਇਨਸਾਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ. ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ, ਲੀਕ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦਿਲ ਵਾਲਵਜ਼ ਵਰਗੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਕਰਕੇ ਘੋੜੇ ਅਟ੍ਰੀਅਲ ਫਾਈਬ੍ਰਿਲੇਸ਼ਨ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ.

    ਐਟਰੀਅਲ ਫਾਈਬ੍ਰਿਲੇਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ ਸਿਗਨਲ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਅਟ੍ਰੀਆ ਤੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹਨ, ਦਿਲ ਦੇ ਚੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਭਰਨ ਅਤੇ ਪੰਪ ਕਰਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸਮੂਹ, ਵੈਂਟ੍ਰਿਕਲਾਂ, ਚੈਂਬਰਾਂ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਮੂਹ, ਅਸੰਗਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਨਾਲ ਅਟ੍ਰੀਆ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਨੌਖੇ fashionੰਗ ਨਾਲ ਹਰਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

    ਕਿਉਂਕਿ ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜੇ ਗਏ ਅਨੁਕੂਲ ਸਿਗਨਲਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੈਂਟ੍ਰਿਕਸ ਅਜੇ ਵੀ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਧੜਕਦੇ ਹਨ, ਦਿਲ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਲੋੜੀਂਦੀ ਖੂਨ ਨੂੰ ਪੰਪ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਅਟ੍ਰੀਆ ਦੁਆਰਾ ਵਾਧੂ ਲਹੂ ਵਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਆਰਾਮ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਘੋੜੇ ਲਈ ਸਖਤ ਕਸਰਤ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਐਟ੍ਰੀਅਲ ਫਾਈਬ੍ਰਿਲੇਸ਼ਨ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸਮੇਂ ਲਈ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਖੋਜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਜੋ ਹਲਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਘੋੜੇ, ਟ੍ਰੇਲ ਘੋੜੇ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਇੱਕ ਦੌੜ ਦੇ ਘੋੜੇ ਵਿੱਚ, ਐਟਰੀਅਲ ਫਾਈਬਰਿਲੇਸ਼ਨ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ.

  • ਇਕੁਇਟੀਨ ਪ੍ਰੋਟੋਜੋਲ ਮਾਈਲੋਸੇਂਸਫਲਾਇਟਿਸ (ਈਪੀਐਮ)

    ਈਪੀਐਮ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਟੋਜੋਲ ਪਰਜੀਵੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਘੋੜੇ ਦੇ ਤੰਤੂ ਟਿਸ਼ੂਆਂ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਅਕਸਰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਦਿਮਾਗ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ.

    ਪਰਜੀਵੀ, ਸਰਕੋਸਿਟੀਸ ਨਿurਰੋਨਾ, ਨੂੰ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਓਪੋਸਮ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਨੂੰ ਗ੍ਰਸਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ. ਘੋੜੇ ਦੂਸਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਜਾਂ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨੂੰ ਲਾਗ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ. ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਐੱਸ ਨਿurਰੋਨਾ ਘੋੜੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਚੱਕਰ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੋੜਾ ਇੱਕ ਦੁਰਘਟਨਾਪੂਰਣ (ਅਧੂਰਾ), ਤਕਨੀਕੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ "ਮਰੇ ਅੰਤ" ਹੋਸਟ ਹੈ.

    ਈਪੀਐਮ ਨਿurਰੋਲੋਜਿਕ ਲੱਛਣਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਲੜੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ. ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੇਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਅਸਧਾਰਨਤਾਵਾਂ ਵਿਚ ਐਟੈਕਸਿਆ (ਤਾਲਮੇਲ ਦੀ ਘਾਟ) ਅਤੇ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਸਿਰ ਅਤੇ ਜੀਭ ਵਿਚਲੇ ਖਾਸ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਗਲੂਟਲ ਅਤੇ ਚਤੁਰਭੁਜ ਦੀਆਂ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ.

    ਈਪੀਐਮ ਅਕਸਰ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੰਗੜਾਪਣ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਸਥਾਨਕਕਰਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਇਹ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇਹ ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਬਿਮਾਰੀ ਵਿਗੜਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤੰਤੂ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਈਪੀਐਮ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੇਸ ਇੰਨੇ ਮਾੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਲੱਛਣ ਅਰਾਮ ਨਾਲ ਚੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕੁਝ ਵਧੇਰੇ ਸੂਖਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, EPM ਨੂੰ ਕਾਰਨ ਵਜੋਂ ਫਸਾਉਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲੰਗੜਾ ਹੈ ਜੋ ਵਧੇਰੇ ਸੰਭਾਵਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਾਲੇ ਤਕ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਨਿਰਾਸ਼ਾਜਨਕ ਹੈ. ਖੁੱਲਾ ਦਿਮਾਗ ਰੱਖੋ.

  • ਸਰਵਾਈਕਲ ਵਰਟਬਰਲ ਮਾਈਲੋਪੈਥੀ (ਸੀਵੀਐਮ ਜਾਂ ਵੋਬਲਰਜ਼)

    ਗਰਦਨ ਵਿਚ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੀਵੀਐਮ ਨਿurਰੋਲੋਜਿਕ ਲੱਛਣਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ. ਗਰਦਨ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਵਿਚ ਇਕ ਵਿਗਾੜ ਜਾਂ ਅਸਥਿਰਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਹੱਡੀ ਨੂੰ ਚੂੰ .ਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਜਾਂ ਤਾਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਅਤੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ (ਵਰਟੀਬਰੇਈ) ਦੇ ਅਚਾਨਕ ਵਾਧੇ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਗਰਦਨ ਦੇ ਉੱਪਰ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਕਾਰਨ, ਜਿਸਦਾ ਅਸਥਿਰ ਸੰਪਰਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸਥਿਰ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਖਿਸਕਣ ਵੇਲੇ ਹੱਡੀ ਨੂੰ ਚੂੰਡਦਾ ਹੈ. .

    ਵਿਕਲਪਿਕ ਤੌਰ ਤੇ, ਓਸਟੀਓਕੌਂਡ੍ਰੋਸਿਸ ਡੇਸਿਕਸਨ (ਓਸੀਡੀ) ਗਰਦਨ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਜੋੜਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜੋੜ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗੋਡੇ ਜਾਂ ਹੌਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਓਸੀਡੀ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਬਣਨ ਲਈ ਸੋਜਸ਼ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਾੱਲ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਨੂੰ ਚੂੰਡੀ ਕਰਦੇ ਹਨ.

    ਸੀਵੀਐਮ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਤੋਂ ਲੱਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਨਾੜਾਂ ਵਿਚ ਸੰਕੇਤਾਂ ਨੂੰ ਸੰਚਾਰਿਤ ਕਰਨ ਵਿਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਰਦਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੁਆਰਾ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਹੜੀ ਇਸ ਨੂੰ ਤੰਗ ਜਾਂ ਚਿਪਕਦੀ ਹੈ.

    ਘੋੜੇ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਇਕਸਾਰਤਾ ਦਿਖਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਹਿੰਦ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ. ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਫੜ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਠੋਕਰ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਿੱਟੇ ਪੈ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਗਲਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਣਜਾਣੇ ਵਿਚ ਇਕ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਲੰਘ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਚੱਕਰ ਕੱਟਣ 'ਤੇ ਇਕ ਲੱਤ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱ. ਸਕਦੇ ਹੋ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਸਖਤ ਚਾਲ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਾਲਕ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਡਾਕਟਰ ਨੋਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੰਗੂਠੇ ਅਸਾਧਾਰਣ ਤੌਰ ਤੇ ਸਖ਼ਤ ਚੱਕ ਦੇ ਕਾਰਨ ਚਿਪੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ.

    ਹਾਲਾਂਕਿ ਮਾਲਕ ਅਕਸਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦੁਖਦਾਈ ਘਟਨਾ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣਾ, ਪਤਝੜ ਅਕਸਰ ਸੀਵੀਐਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੂਖਮ ਸੰਕੇਤ ਇੰਨੇ ਗੰਭੀਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕੇ.

    ਸੀਵੀਐਮ ਇੱਕ ਵਿਕਾਸਸ਼ੀਲ ਰੋਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਘੋੜਿਆਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵੱਡੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਧ ਰਹੇ ਨਰ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਨਾਲ ਬਦਤਰ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਬੋਨੀ ਨਹਿਰ ਵਿਗੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

  • ਹਾਈਡ੍ਰੋਕਲੋਰਿਕ ਫੋੜੇ

    ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਾਈਡ੍ਰੋਕਲੋਰਿਕ ਫੋੜੇ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਹਾਈਡ੍ਰੋਕਲੋਰਿਕ ਦਾ ਫੋੜਾ ਪੇਟ ਦੇ ਅੰਦਰਲੀ ਤਹਿ ਦਾ ਡੂੰਘਾ ਜਾਂ ਗਹਿਰਾ ਖਾਣਾ ਹੈ. ਇਹ ਦੁਖਦਾਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਘੋੜੇ ਚੰਗੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੋੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

    ਕੁਦਰਤ ਵਿਚ, ਘੋੜੇ ਨਿਰੰਤਰ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਮਾੜੀ ਕੁਆਲਟੀ ਦੇ ਰੋਘੇ ਖਾਣੇ ਸਨ. ਘਰੇਲੂਕਰਨ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਰਕਮਾਂ' ਤੇ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਉੱਚ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਇੱਕ ਘੋੜੇ ਲਈ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ 4 ਖਾਣਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਅੰਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਸਦੇ ਅੱਗੇ ਪਰਾਗ ਨਾ ਹੋਵੇ.

    ਕਿਉਂਕਿ ਘੋੜੇ ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਨਿਯਮਿਤ ਖਾਣੇ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਹਾਈਡ੍ਰੋਕਲੋਰਿਕ ਐਸਿਡ ਵੀ ਛੁਪਦੇ ਹਨ. ਜਦੋਂ ਉਹ ਖਾਣਾ ਬੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਐਸਿਡਿਟੀ ਨਾਟਕੀ risੰਗ ਨਾਲ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ ਕਿ ਘੋੜੇ ਜੋ ਚਰਾਗਾੜੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਰੂਘੇਜ ਤੱਕ ਨਿਰੰਤਰ ਪਹੁੰਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਗੈਸਟਰਿਕ ਫੋੜੇ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ.

    ਹਾਲਾਂਕਿ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਦੀ ਖੋਜ, ਹੈਲੀਕੋਬੈਕਟਰ ਪਾਇਲਰੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹਾਈਡ੍ਰੋਕਲੋਰਿਕ ਫੋੜੇ ਦੀ ਸਮਝ ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਵਿਚ ਇਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਇਸ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਦਾ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ.

    ਹਾਈਡ੍ਰੋਕਲੋਰਿਕ ਫੋੜੇ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਭਿੰਨ ਭੁੱਖ, ਭਿਆਨਕ ਦਰਦ, ਮਾੜੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ, 'ਕਰੈਬੀ ਰਵੱਈਆ', ਅਤੇ ਦੰਦ ਪੀਸਣ ਵਰਗੇ ਭਿੰਨ ਭਿੰਨ ਸੰਕੇਤ ਦਿਖਾ ਸਕਦੇ ਹਨ.

    ਸਾਹ ਵਿਕਾਰ

  • ਉਪਰਲੇ ਏਅਰਵੇਜ਼ ਦੀ ਐਂਡੋਸਕੋਪੀ ਲਰੀਨੇਜਲ ਅਧਰੰਗ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ EIPH ਜਾਂ IAD ਦੇ ​​ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲੇਸਦਾਰ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਖੂਨ ਵਗਣ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਦਿਖਾ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿ ਕੀ ਲਰੀਨੇਜੀਅਲ ਅਧਰੰਗ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਐਂਡੋਸਕੋਪੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਘੋੜਾ ਟ੍ਰੈਡਮਿਲ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ.
  • ਫੇਫੜਿਆਂ ਦੇ ਫੰਕਸ਼ਨ ਟੈਸਟਿੰਗ ਜਾਂ ਬ੍ਰੌਨਕੋਲਵੇਲਰ ਲਵੇਜ (ਫੇਫੜਿਆਂ ਦਾ ਵਾਸ਼) ਆਈ.ਏ.ਡੀ. ਦੀ ਪਛਾਣ ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ. ਫੇਫੜੇ ਦੇ ਫੰਕਸ਼ਨ ਟੈਸਟਿੰਗ ਤੋਂ ਪਤਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਇੱਥੇ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਏਅਰਵੇਅ ਰੁਕਾਵਟ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਕਿੰਨੀ ਗੰਭੀਰ ਹੈ. ਬ੍ਰੌਨਕੋਲੋਵੋਲਰ ਲਵੇਜ ਆਈਆਈਡੀ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਭੜਕਾ. ਸੈੱਲਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਅਤੇ ਲਾਲ ਖੂਨ ਦੇ ਸੈੱਲਾਂ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਟੁੱਟਣ ਵਾਲੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨੂੰ ਈਆਈਪੀਐਚ ਦੇ ਨਾਲ ਘੋੜੇ ਵਿਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਤ ਕਰੇਗਾ.
  • ਛਾਤੀ ਦੀਆਂ ਐਕਸ-ਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ IAD ਅਤੇ EIPH ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੋਜਸ਼ ਅਤੇ ਸੰਘਣਾ ਫੇਫੜੇ ਦੇ ਟਿਸ਼ੂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ.

    Musculoskeletal ਿਵਕਾਰ

  • ਲੰਗੜੇਪਨ ਦੀ ਸਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਲਈ ਨਸ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਬਲਾਕ
  • ਲੰਗੜੇਪਨ ਦੀਆਂ ਸ਼ੱਕੀ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਐਕਸਰੇਜ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿ ਜੇ ਡੀਜੇਡੀ ਦੇ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਹਨ
  • ਟੈਂਡਨ, ਲਿਗਮੈਂਟਸ ਅਤੇ ਜੋੜਾਂ ਦਾ ਅਲਟਰਾਸਾਉਂਡ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿ ਕੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜੋੜਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਕੋਈ structਾਂਚਾਗਤ ਅਸਧਾਰਨਤਾਵਾਂ ਹਨ.
  • ਡੀਜੇਡੀ ਅਤੇ ਨੈਵੀਕੁਲਰ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰਮਾਣੂ ਸਿੰਚੀਗ੍ਰਾਫੀ ਜਦੋਂ ਐਕਸ-ਰੇ ਤੇ ਖਾਸ ਜਖਮ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਅਤੇ RER ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਲਈ
  • ਆਰਈਆਰ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਲਈ ਖ਼ੂਨ ਦੀ ਖ਼ਾਸ ਰਸਾਇਣ ਜਾਂਚ. ਖ਼ਾਸਕਰ, ਕ੍ਰੈਟੀਨ ਫਾਸਫੋਕਿਨੇਜ (ਸੀਪੀਕੇ), ਇੱਕ ਪਾਚਕ ਹੈ ਜੋ ਖਰਾਬ ਹੋਏ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਸੈੱਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੀਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ RER ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
  • ਆਰਈਆਰ ਦੇ ਨਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਸੈੱਲਾਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨੇ ਜਾਣ ਦੇ ਸਬੂਤ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਪਿਸ਼ਾਬ ਦਾ ਇਲਾਜ. ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਖੋਜ ਇੱਕ ਰੰਗੀ, ਭੂਰੇ ਲਾਲ ਲਾਲ ਪਿਸ਼ਾਬ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਦੇ ਟੁੱਟਣ ਦੇ ਉਪ-ਉਤਪਾਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਾਇਓਗਲੋਬਿਨ.
  • ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਬਾਇਓਪਸੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਹੱਦ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜੋ ਕਿ ਆਰਈਆਰ ਦੇ ਬਾਰ ਬਾਰ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ - ਪੀਐਸਐਸਐਮ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਦਾ ਇਕੋ ਇਕ ਰਸਤਾ

    ਤੰਤੂ ਿਵਕਾਰ ਲਈ

  • ਗਰਦਨ ਦੀ ਐਕਸ-ਰੇ ਅਸਥਿਰ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੰਗ ਜਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਦਿਖਾ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਅਕਸਰ, ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿ ਕੀ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦਾ ਕੋਈ ਦਬਾਅ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਸਦੇ ਉਲਟ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਇਲੋਗਰਾਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
  • ਈਰੀਐਮ ਦੇ ਨਿਦਾਨ ਲਈ ਸੇਰੇਬਰੋਸਪਾਈਨਲ ਤਰਲ (ਸੀਐਸਐਫ) ਟੂਪ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ .ੰਗ ਹੈ. ਘੋੜੇ ਜੋ ਟੈਸਟ ਕਰਨ ਲਈ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਹਨ ਐੱਸ ਨਿurਰੋਨਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰੀ ਹੋਣ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਇਕੱਲੇ ਖੂਨ ਦੀ ਜਾਂਚ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸੇਗੀ ਕਿ ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਹੈ (ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, 50% ਤੋਂ ਵੱਧ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆ ਚੁੱਕੇ ਹਨ) ਐੱਸ ਨਿurਰੋਨਾ ਨਿ neਰੋਲੋਗਿਕ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ). ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸੀਐਸਐਫ ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਆਖਿਆ ਦੁਬਿਧਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ.

    ਕਾਰਡੀਓਵੈਸਕੁਲਰ ਵਿਕਾਰ

  • ਇੱਕ ਈ ਸੀ ਜੀ (ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਕਾਰਡੀਓਗਰਾਮ) ਐਟਰਿਅਲ ਫਾਈਬ੍ਰਿਲੇਸ਼ਨ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਵਾਲੀ ਅਨਿਯਮਿਤ ਤਾਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ.
  • ਇਕੋਕਾਰਡੀਓਗਰਾਮ ਦੀ ਅਕਸਰ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਐਟਰੀਅਲ ਫਾਈਬ੍ਰਿਲੇਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਦਿਲ ਦੀ ਕੋਈ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ.
  • ਇੱਕ ਈਸੀਜੀ ਅਤੇ ਇਕੋਕਾਰਡੀਓਗਰਾਮ ਨਾਲ ਟ੍ਰੈਡਮਿਲ ਤਣਾਅ ਟੈਸਟ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਮਾੜੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਵਿੱਚ ਕਿਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ.
  • ਕੁਝ ਅਦਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਣਾਅ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਇਹ ਵੇਖਣ ਲਈ ਕਿ ਕੀ ਦਿਲ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ.

    ਗੈਸਟਰ੍ੋਇੰਟੇਸਟਾਈਨਲ ਵਿਕਾਰ

    ਗੈਸਟ੍ਰੋਸਕੋਪੀ (ਪੇਟ ਦੀ ਐਂਡੋਸਕੋਪਿਕ ਜਾਂਚ) ਪੇਟ ਦੇ ਹੋਰ ਨਿਰਵਿਘਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਸਤਹ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਅਤੇ ਖਰਾਬ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਂਦੀ ਹੈ.

    ਮਾੜੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੰਭਾਵਤ ਇਲਾਜ ਹਨ. ਕੁਝ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:

  • ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰਬੰਧਨ, ਐਂਟੀ-ਇਨਫਲੇਮੇਟਰੀ ਦਵਾਈ (ਕੋਰਟੀਕੋਸਟੀਰਾਇਡਜ਼) ਅਤੇ ਬ੍ਰੌਨਕੋਡੀਲੇਟਰ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਨਾਲ ਇਨਫਲੇਮੈਟਰੀ ਏਅਰਵੇਅ ਬਿਮਾਰੀ (ਆਈਏਡੀ) ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਸਦਾ ਅਕਸਰ ਮਤਲਬ ਹੈ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਪਰਾਗ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਲਿਜਾਣਾ, ਅਤੇ ਪਰਾਗ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਾਈਪੋਲੇਰਜੈਨਿਕ ਪਰਾਗ, ਪਰਾਗ ਜਾਂ ਐਲਫਾਫਾ ਕਿesਬ ਨਾਲ ਬਦਲਣਾ, ਜਾਂ ਸੰਪੂਰਨ ਪਥਰਾਟ ਰਾਸ਼ਨ. ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ, ਤੁਸੀਂ ਪਰਾਗ ਨੂੰ ਭਿੱਜ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਘੋੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਫੰਗਲ ਸਪੋਰਸ ਦੇ ਸਾਹ ਰੋਕਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਅੱਜ, ਆਈ.ਏ.ਡੀ. ਨਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਹਵਾਈ ਮਾਰਗਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ methodੰਗ ਹੈ ਐਰੋਸੋਲ ਦੇਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਦਮਾ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਪਫਰ.
  • ਖੱਬੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲੇਰੀਨਜੀਅਲ ਨਿurਰੋਪੈਥੀ ਦਾ ਇਲਾਜ ਸਰਜਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸ਼ੋਰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ (ਜਾਂ ਵਰਜਿਤ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਵਿੱਚ), ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਕੀ LRLN ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਤੁਹਾਡਾ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਡਾਕਟਰ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਅਕਾਰ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਰਜਰੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੋਵੇਗੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ. ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸਰਜੀਕਲ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਟਾਈਬੈਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਰੀਨੈਕਸ ਦਾ ਖੱਬਾ ਪਾਸਾ ਅਰਧ-ਖੁੱਲੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਹਨ ਜੋ ਵੋਕਲ ਫੋਲਡਜ਼ ਨੂੰ ਹਟਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਟਾਈ-ਬੈਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘੋੜੇ ਇੱਕ ਖੂੰਖਾਰ, ਪ੍ਰਭਾਵਹੀਣ, ਚਿੱਟੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ.
  • ਕਸਰਤ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਪਲਮਨਰੀ ਹੇਮਰੇਜ ਦਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਾਸਿਕਸ ਨਾਲ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇਕ ਮੂਤਰਕ. ਅਧਿਐਨਾਂ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਲਾਸਿਕਸ ਇਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਾਰਨ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਪਿਸ਼ਾਬ ਕਰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਵਿਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਭਾਰ ਦਾ 15 ਤੋਂ 30 ਪੌਂਡ ਤੁਰੰਤ ਵਹਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਇਹ ਸੋਚਣ ਦਾ ਕੋਈ ਜਾਣਿਆ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਲਾਸਿਕਸ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸਬੂਤ ਹਨ ਕਿ ਲਾਸਿਕਸ ਈਆਈਪੀਐਚ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਕੁਝ ਘੋੜੇ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹਨ.
  • ਐਟੀਰੀਅਲ ਫਾਈਬਰਿਲੇਸ਼ਨ ਦਾ ਇਲਾਜ ਇਕ ਕਵਿਨਿਡੀਨ ਨਾਮਕ ਦਵਾਈ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਕਿਉਂਕਿ ਕੁਇਨੀਡੀਨ ਅਸਲ ਵਿਚ ਕਾਫ਼ੀ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪਦਾਰਥ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਇਲਾਜ ਲਗਾਤਾਰ ਪਸ਼ੂ ਨਿਗਰਾਨੀ ਅਧੀਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ. ਸਧਾਰਣ ਅਟ੍ਰੀਅਲ ਫਾਈਬ੍ਰਿਲੇਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਘੋੜੇ ਕੁਇਨੀਡਾਈਨ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਜਵਾਬ ਦੇਣਗੇ.
  • ਐਕਟਿ .ਨ ਪ੍ਰੋਟੋਜੋਅਲ ਮਾਈਲੋਸੇਂਸਫੈਲੋਪੈਥੀ ਦਾ ਇਲਾਜ ਐਂਟੀ-ਪ੍ਰੋਟੋਜ਼ੋਲ ਦਵਾਈਆਂ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਪਾਈਰੀਮੇਥਾਮਾਈਨ (ਡਾਰਪ੍ਰਿਮੀ) ਅਤੇ ਸਲਫਾ ਦਵਾਈਆਂ ਹਨ. ਹੋਰ ਐਂਟੀ-ਪ੍ਰੋਟੋਜੋਅਲ ਦਵਾਈਆਂ ਫਿਲਹਾਲ ਅਜੇ ਵੀ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿਚ ਹਨ. ਈਪੀਐਮ ਦਾ ਇਲਾਜ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 6 ਤੋਂ 8 ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਲਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੁਝ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ 3 ਤੋਂ 6 ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਇਲਾਜ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਪੂਰਾ ਮਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ.
  • ਸਰਵਾਈਕਲ ਵਰਟੀਬਲ ਖਰਾਬੀ. ਸੀਵੀਐਮ ਦਾ ਕੋਈ ਅਸਲ ਇਲਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਵਰਟੀਬ੍ਰਲ ਕਾਲਮ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਨ ਦੀ ਸਰਜਰੀ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਪਰ ਐਥਲੈਟਿਕ ਫੰਕਸ਼ਨ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ.
  • ਪੇਟ ਵਿਚ ਐਸਿਡ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਅਤੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਐਸਿਡ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲੀਆਂ (ਵਧੇਰੇ ਰੂਘੇ, ਖੁਰਾਕ ਵਿਚ ਘੱਟ ਧਿਆਨ, ਵਧੇਰੇ ਵਜ਼ਨ), ਅਤੇ ਗੈਸਟਰਿਕ ਫੋੜੇ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਕੁਝ ਦਵਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿਮਟਾਈਡਾਈਨ (ਟੈਗਾਮੇਟੀ), ਰੈਨੀਟੀਡੀਨ (ਜ਼ੈਂਟਾਸੀ) ਅਤੇ ਓਮੇਪ੍ਰਜ਼ੋਲ (ਗੈਸਟ੍ਰੋਗਰੇਡੀ) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ.
  • ਡੀਜਨਰੇਟਿਵ ਜੁਆਇੰਟ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਇਲਾਜ ਸਿਖਲਾਈ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਦੇ ਸੰਜੋਗ (ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਸਮਝਦਾਰੀ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਦੇ ਭਾਰ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ) ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਐਂਟੀ-ਇਨਫਲਾਮੇਟਰੀਜ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਫੀਨਾਈਲਬੂਟਾਜ਼ੋਨ ਅਤੇ ਕੋਰਟੀਕੋਸਟੀਰਾਇਡਜ਼ (ਕੋਰਟੀਕੋਸਟੀਰੋਇਡਜ਼ ਘੱਟ ਮੋਸ਼ਨ ਜੋੜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਕ ਦੇ ਜੋੜਾਂ ਲਈ ਰਾਖਵੇਂ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ), ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਥੈਰੇਪੀ ( ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਕੰਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭਿੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਠੰਡਾ ਪਾਣੀ ਬਾਅਦ, ਮਾਲਸ਼, ਗਤੀ ਅਭਿਆਸਾਂ ਦੀ ਸੀਮਾ). ਕਾਰਟੀਲੇਜ ਪ੍ਰੋਟੈਕਟਿਵੈਂਟਸ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗਲਾਈਕੋਸਾਮਿਨੋਗਲਾਈਕਨਜ਼ (ਪੀਐਸਜੀਏਜੀਜ਼), ਹਾਈਲੂਰੋਨਿਕ ਐਸਿਡ (ਐਚਏ), ਅਤੇ ਕਾਂਡਰੋਇਟਿਨ ਸਲਫੇਟ ਨੁਕਸਾਨੀਆਂ ਸੰਯੁਕਤ ਸਤਹ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮਦਦਗਾਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਦਰਦ ਤੋਂ ਰਾਹਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਕੁਝ ਵੀ ਹਨ ਜੋ ਇਸਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦੀ ਤਸਦੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ.
  • ਨੌਵਿਕੂਲਰ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਜੁੱਤੀਆਂ ਬਦਲਣ ਨਾਲ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੰਡੇ ਬਾਰ ਦੀਆਂ ਜੁੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਡਿਗਰੀ ਪੈਡ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਫੀਨਾਈਲਬੂਟਾਜ਼ੋਨ ਅਤੇ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਨਿਆਂਇਕ ਵਰਤੋਂ ਜੋ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਖੂਨ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਵਧਾਉਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਪੁਰਾਣੇ ਕੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਰੂੜੀਵਾਦੀ ਇਲਾਜ ਦਾ ਹੁੰਗਾਰਾ ਨਹੀਂ ਭਰਦੇ, ਇੱਕ ਨਿureਯਰੈਕਟੋਮੀ (ਨਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣਾ ਜੋ ਕਿ ਅੱਡੀ ਨੂੰ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ) ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਆਈਸੋਕਸਪੁਰੀਨ, ਇਕ ਵੈਸੋਡੀਲੇਟਰ, ਵੀ ਕੁਝ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਦਰਦ ਘੱਟ ਕਰਦਾ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.
  • ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪੜਾਅ ਵਿਚ ਅਕਸਰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਅਭਿਆਸ ਰਬਡੋਮਾਈਲਾਸਿਸ ਅਕਸਰ ਇਕ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘਰ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸੰਕੇਤਾਂ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਨਾੜੀ ਤਰਲ ਪਦਾਰਥ, ਸਾੜ ਵਿਰੋਧੀ ਦਵਾਈ ਅਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਬੰਨ੍ਹਣ ਦਾ ਰੋਕਥਾਮ ਵਾਲਾ ਵਿਵਾਦ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਹੈ. ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪਸ਼ੂ ਰੋਗੀਆਂ ਲਈ ਬਿਨਾਂ ਸਟਾਲ ਦੇ ਆਰਾਮ, ਘੱਟ ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ ਖੁਰਾਕ, ਖਣਿਜਾਂ ਅਤੇ ਵਿਟਾਮਿਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰਕ, ਅਤੇ ਖੁਰਾਕ ਵਿਚ ਲੋੜੀਂਦੇ ਲੂਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਥਿਰ ਕੰਮ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰਨਗੇ. ਹੋਰ ਉਪਚਾਰ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਟਾਮਿਨ ਈ ਅਤੇ ਸੇਲੇਨੀਅਮ ਪੂਰਕ ਖੁਰਾਕ, ਡਾਈਮੇਥਾਈਲਗਲਾਈਸਾਈਨ (ਡੀਐਮਜੀ), ਮਿਥਾਈਲਸੁਲਫੋਨੀਲਮੇਥੇਨ (ਐਮਐਸਐਮ), ਕੰਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਐਸੀਪ੍ਰੋਮਾਜ਼ੀਨ, ਥਾਈਓਡ ਸਪਲੀਮੈਂਟਸ ਅਤੇ ਡੈਂਟ੍ਰੋਲੀਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਉਪਰੋਕਤ ਉਪਚਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ RER ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਉਹ ਹੈ ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ ਦਾ ਸੇਵਨ ਘੱਟ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜਾਣਾ.

    Ran leti

    ਫਾਲੋ-ਅਪ ਦੇਖਭਾਲ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਮਾੜੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਤਸ਼ਖੀਸ. ਮਾੜੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਡਾਕਟਰ ਦੁਆਰਾ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦੁਬਾਰਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਤਹਿ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ. ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਉਦਾਹਰਣ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਪਾਚਕਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ.

    ਇਲਾਜ ਦੀਆਂ ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨਾ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ. ਰਾਤੋ ਰਾਤ ਸਫਲਤਾ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਾ ਕਰੋ. ਅਕਸਰ, ਖਾਸ ਸੁਧਾਰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਕਈਂ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਲਈ, IAD ਦਾ ਇਲਾਜ ਘੋੜੇ ਦੇ ਪੂਰੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਈ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿਚ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿਚ, ਮਾਨਤਾ ਅਤੇ ਸਹੀ ਇਲਾਜ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਇਹਨਾਂ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਉਮਰ ਭਰ ਦੇ ਨਵੇਂ ਅੰਕ ਅਤੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ.